ฟู่ว!
เมื่อใบหน้าของเกาหยางปรากฏขึ้น ณ วินาทีนั้น ทั้งชิงอวิ๋นฟางราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบคอเอาไว้!
"ฮืด!"
ชั่วพริบตา
เสียงสูดลมหายใจเย็นชาก็ดังขึ้นพร้อมกัน!
"เจ้าคือราชันย์แห่งความตาย!"
หูซานเหนียงร้องออกมาด้วยความตกใจ ราวกับพบเห็นผี
นางคิดคำนวณไว้ทุกทาง คิดว่าเกาฉางเหวินจะต้องหาผู้ช่วยมาช่วย แล้วคิดว่าคนผู้นี้อาจเป็นนักพนันมือฉกาจ กระทั่งคิดว่าจวนติ้งกั๋วกงอาจจะมาแก้แค้นภายหลัง
แต่นางคิดไม่ถึงเลยว่าชายสวมหน้ากากผู้นี้ ซึ่งนางมองว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่อันตรายที่สุด กลับเป็นเกาหยางเอง!
ราชันย์แห่งความตายมาปรากฏตัวที่ชิงอวิ๋นฟางด้วยตัวเอง?!
นี่... นี่มันให้เกียรตินางหูซานเหนียงเหลือเกิน!
อ๋องเหล่าปาก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างทรุดลงกับพื้นด้วยความกลัว หว่างขาเปียกโชกไปด้วยกลิ่นเหม็นสาบ
เหล่านักเลงอย่างเถี่ยหนิวก็พากันมองหน้ากัน มือที่ถือดาบเริ่มสั่นเทา
ชื่อเสียงของเกาหยางในมหาจักรวรรดิเฉียนดังกระฉ่อนไปทั่ว เป็นจอมกุนซือพิษอันดับหนึ่งที่ใคร ๆ รู้จัก สามารถทำให้เด็กเล็ก ๆ ร้องไห้หยุดได้เพียงแค่ได้ยินชื่อ
จะลงมือกับเขา?
มีทางรอดหรือ?
จ้าวหมิงก็ตะลึงงันไปชั่วขณะ เขาไม่คิดว่าคนที่ตนยอมเดิมพันทุกอย่างเพื่อติดตาม จะเป็นเกาหยาง!
เกาหยางเหลือบมองจ้าวหมิงที่กำลังตื่นเต้น แล้วพูดเรียบ ๆ ว่า "จ้าวหมิง เรื่องราวจบลงแล้ว ปัญหาของเจ้าก็คลี่คลายแล้ว ยังไม่รีบฉวยโอกาสนี้จากไปอีก?"
จ้าวหมิงได้ยินดังนั้น ก็ค้อมตัวลงคำนับอย่างสุดซึ้ง "ท่านเกามีพระคุณในการให้ชีวิตข้าอีกครั้ง จ้าวหมิงแม้เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา แต่ก็รู้ดีว่าหยดน้ำที่ได้รับ ควรตอบแทนด้วยน้ำพุ เมื่อถึงเวลาคับขันเช่นนี้ จะทอดทิ้งท่านผู้มีพระคุณไปได้อย่างไร? ต่อให้ต้องเผชิญคมมีด ก็ขอติดตามท่านผู้มีพระคุณไปทุกที่!"