เมืองฉางอัน
เจียงไหล่ว
ในฐานะห้องชาที่ใหญ่ที่สุดในเมืองฉางอัน เจียงไหล่วย่อมมีผู้คนหมุนเวียนมาไม่ขาด แขกผู้มาเยือนนับไม่ถ้วน
ณ ขณะนี้
ฮั่วเซิงผู้เดินทางกลับจากเขื่อนยาวเพิ่งพุ่งทะยานเข้ามาในห้องโถงใหญ่ กระทั่งยังไม่ทันได้หอบหายใจ ก็ตะโกนผลการแข่งขันในวันนี้ออกมาเสียก่อน
"พ่ายแพ้!"
"พ่ายแพ้หมดทั้งหมด!"
"ปรมาจารย์ผู้ทรงวิชาแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนทั้ง 32 คนที่ขึ้นเวทีในวันนี้ ไม่มีผู้ใดชนะเลย!"
ตึกก้อง!
คำพูดดังนั้นเพียงประโยคเดียว
แขกที่กำลังกล่าวอวดโภชน์ถกเถียงกันอยู่ก็เงียบกริบทันที
ต่อจากนั้น
ห้องชาทั้งห้องก็ระเบิดขึ้นเต็มทุกซอกทุกมุม!
"32 คนพ่ายแพ้ทั้งหมด?"
"เป็นไปได้อย่างไร!"
"เช้านี้ข้าไปดูสักช่วงหนึ่ง ผู้ขึ้นเวทีวันนี้มีทั้งผู้อาวุโสเสวียนอี้แห่งสำนักชิงหยาง ยังมีปรมาจารย์จี้อู๋จิ้ว และเจ้าเสวียนแห่งสถาบันกั๋วจื๊อเจี้ยน ผู้ใดบ้างที่มิใช่ปรมาจารย์ผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือไกล?"
"พวกท่านพ่ายแพ้กันทั้งหมด?!"
"พ่ายแพ้ทั้งหมด!"
ฮั่วเซิงนั้นใบหน้าซีดขาว พยักหน้าหงึกอย่างหนักแน่น
"ตั้งแต่รุ่งสางถึงค่ำมืด มหาจักรวรรดิเฉียนของเรารบทั้ง 32 นัด!"
"ไม่มีผู้ใดชนะเลย!"
มีผู้หนึ่งพลันลุกพรวดขึ้นยืน รีบถามไถ่เสียงรี่
"แล้วเจียเย่ล่ะ?"
"เจียเย่ลงมือกี่ครั้งแล้ว?"