“การร่วมแบรนด์?”
“สินค้าต่อยอด?”
ร่างงามของฉู่ชิงหลวนสั่นสะท้าน นางย่อมไม่สงสัยในความสามารถของเกาหยาง ทว่ายังคงไม่เข้าใจอยู่ดี
อย่างไรเสีย เรื่องการร่วมแบรนด์เช่นนี้ นางไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!
เกาหยางอธิบายต่อว่า “พูดง่าย ๆ ก็คือ ทำให้ตัวละครในหนังสือมีชีวิตขึ้นมา แล้วกลายเป็นเครื่องมือทำเงินของพวกเรา!”
“อย่างเช่น เชิญจิตรกรชั้นยอดมาออกแบบรูปลักษณ์เฉพาะของแมวสายรุ้งกับกระต่ายคราม จากนั้นใช้รูปลักษณ์เหล่านี้เป็นแกนหลัก พัฒนาสินค้าต่อยอดนานาชนิด!”
“อย่างเช่นเปิดร้านขนม ขาย ‘ลูกกวาดจอมยุทธ์แมวสายรุ้ง’ กับ ‘ขนมเกอหลิงกระต่ายคราม’ เพียงสร้างจุดขาย เปลี่ยนรูปแบบเล็กน้อย ของก็ยังเป็นของเดิม แต่กลับขึ้นราคาได้มหาศาล!”
“เทพศาสตราผู้พิชิตก็เช่นเดียวกัน! ให้ช่างฝีมือของเราอ้างอิงจากคำบรรยายในหนังสือ แล้วประดิษฐ์ของเล่นจำลอง ‘เทพศาสตราผลึกสวรรค์’ แบบเดียวกันอย่างประณีต จากนั้นลงสีสันสดใส”
“สูด!”
ฉู่ชิงหลวนสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าไปเฮือกหนึ่ง ราวกับได้ผลักประตูบานหนึ่งที่นำไปสู่โลกใบใหม่
นางไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า แม้แต่ตัวละครเสมือนในนิทานก็ยังนำมาเล่นเช่นนี้ได้?
เมื่อมีเส้นทางแห่งทุนทรัพย์แล้ว ช่างน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!
เกาหยางกล่าวต่อว่า “ไม่เพียงเท่านั้น ยังให้โรงปักเย็บใช้เส้นไหมทองและเงินปักรูปลักษณ์เฉพาะของแมวรุ้ง กระต่ายฟ้า และเทพศาสตราผู้พิชิตลงบนเสื้อผ้าเด็กหรือถุงหอมได้อีกด้วย”
“สิ่งของทุกอย่างที่เด็ก ๆ ใช้ในชีวิตประจำวัน ล้วนประทับตรารูปลักษณ์เหล่านี้ลงไปได้ทั้งสิ้น!”
“เมื่อเรื่องราวแพร่หลายไปทั่วแผ่นดิน โดยเฉพาะเมื่อเป็นหนังสืออ่านเสริมพัฒนาการสำหรับเด็ก องค์ประกอบทุกอย่างที่อยู่ในนั้นล้วนเปลี่ยนเป็นทองคำเงินตราได้ นี่คือ ‘สินค้าต่อยอด’ กำไรของมันสูงกว่าตัวหนังสือเองสิบเท่า ร้อยเท่า หรือกระทั่งพันเท่า!”