คำพูดนี้เอ่ยออกมา
เหล่าทัพในกระโจมต่างเลือดพล่าน ไอสังหารทะยานสู่ฟ้า!
เกาหยางมองพวกเขา แล้วค่อย ๆ ผงกศีรษะ
หลี่เอ้อจี๋สีหน้าเต็มไปด้วยซึ่งศึก เอ่ยปาก "ท่านอัครเสนาบดี ว่ามาทีว่าศึกนี้จะรบอย่างไร!"
"ข้าขอเป็นแนวหน้าจู่โจมเป็นคนแรก!"
"กลยุทธ์ศึกนี้ ง่ายดาย"
เกาหยางเดินกลับไปยังแผนที่ นิ้วมือลากผ่าน
"กองทัพสี่ทางเป็นเพียงแผนลวง แท้จริงมีเพียงสองทาง"
"ข้านำทหารม้าชั้นยอดห้าหมื่น หนึ่งคนสามม้า เบาเครื่องแบบเบาเกราะ ออกจากด่านเยี่ยนเหมินกวน ท่องไปในทุ่งหญ้าทางเหนือของทะเลทราย อ้อมยาวใหญ่ เพื่อตามหากองกำลังหลักของซงหนู โจมตีสายฟ้าแล่บ บีบให้เฮ่อเหลียนฉาตัดสินแพ้ชนะ"
"ท่านปู่ผู้นำกองทัพผสมเจ็ดหมื่น ทหารม้าและทหารเดินเท้าครึ่งต่อครึ่ง แบกสัมภาระ ออกจากได่จวิ้น ตรึงกองกำลังหลักของจั่วเสียนอ๋อง ตั้งหลักมั่นคงค่อย ๆ รุก"
เกาหยางหยุดชะงัก เสียงเย็นเยียบดั่งเหล็ก
"ศึกนี้ไม่ต้องการแตกพ่าย ไม่ต้องการขับไล่"
"ต้องการจับเป็น"
"ต้องการกวาดล้างให้สิ้น"
"เฮ่อเหลียนฉา จั่วเสียนอ๋อง โย่วเสียนอ๋อง กู่หลี่อ๋องซ้ายขวา ชนชั้นสูงซงหนูทั้งหมด หัวหน้าเผ่าทั้งหมด ทหารม้าทุกคนที่มีเลือดชาวเฉียนบนมือ..."
เขางดสายตามองไปทั่วเหล่าทัพ
"ไม่เหลือใคร"
ในกระโจม
มีเพียงเสียงหายใจหนักอึ้ง
เนิ่นนาน ลวี่เจิ้นค่อย ๆ ลุกขึ้น คุกเข่าข้างเดียว
"ข้าน้อยลวี่เจิ้น ขอติดตามท่านอัครเสนาบดีไปจนตาย!"
"ข้าน้อยหลี่เอ้อจี๋ ขอเป็นหน่วยบุก!"
"ข้าน้อยผัวตั้ว ขอทุ่มกายสุดกำลัง!"
"ข้าน้อยอ๋องเซียว แม้ตายก็ไม่หวน!"
"ข้าน้อยขอทุ่มกายสุดกำลัง!!!"