"ฮืด——"
เลือดดีและราชันย์ท่าซีเห็นภาพเบื้องหน้า ได้ยินเสียงตะโกนก้องของทหารมหาจักรวรรดิเฉียน หนังศีรษะของพวกเขาพลันเสียวซ่าน ร่างกายประหนึ่งมีหนามแหลมพันเล่มทิ่มแทง!
"ฟ้านิรันดร์ ข้าจะด่าสวรรค์นัก!"
"สวรรค์มันบัดซบ เล่นตลกบ้าอะไรกับข้า! ราชันย์แห่งความตายไม่ได้ออกมาจากเขาชางหลาน แต่ไปทางทะเลทรายซูตานใหญ่หรือ?"
ลูกตาของราชันย์ท่าซีแทบถลน รู้สึกราวกับฟ้าจะถล่ม
ธงมังกรดำนี่ ต่อให้อยู่ที่โอเอซิสรูปจันทร์เสี้ยว ก็มีชื่อเสียงสะท้านสะเทือนประหนึ่งฟ้าร้อง!
เลือดดีเครียดไปทั้งร่าง ไม่ลังเลอีกต่อไป
ช่างเป็นบาปกรรม!
ราชันย์แห่งความตายกลับกรีธาทัพมาจากทะเลทรายซูตานใหญ่ ตนเลือกเฟ้นพันหน ระมัดระวังเลือกที่มั่น กลับต้องมาเจอราชันย์แห่งความตายอีกแล้ว!
ฟ้าเอ๋ย ดินเอ๋ย!
เลือดดีข้าทำบาปอะไรกันแน่ ถึงได้โดนเล่นเช่นนี้?
เจ้าไม่มีใจเลยหรือ!
เลือดดีตะโกนในใจ แต่ไม่รีรอเลยแม้แต่น้อย
"หนี!"
เลือดดีไม่สนใจสิ่งใด วิ่งไปหาสัตว์พาหนะที่ใกล้ที่สุดตัวหนึ่งหมายจะขึ้นขี่!
"ฝ่าบาท ขี่ผิดแล้วขอรับ นี่ลานะขอรับ ไม่ใช่ม้า!"
องครักษ์สนิทส่งเสียงร้อง
"ฉิบ!"
เลือดดีฉุดฝีก้าว รีบขึ้นหลังม้าโดยความช่วยเหลือขององครักษ์ แล้ววิ่งไปทางไกล!
ฮ่า!
ฮ่า ฮ่า!!
องครักษ์สนิทของเขาก็พากันขึ้นม้า ติดตามเลือดดีเผ่นหนีด้วยความเร็วสูงสุด
"ระยำ ไม่มีความเป็นธรรมเลย อย่างน้อยก็ควรทิ้งม้าศึกไว้ให้ข้าสักตัว!"
ราชันย์ท่าซีมาพบเลือดดีแต่เดิมก็ไม่ได้พาคนมากมาย เมื่อเห็นม้าศึกถูกขี่ไปจนหมด จึงอดไม่ได้ที่จะโพล่งด่าออกมาชุดหนึ่ง
เลือดดีนี่ มันหมาป่าขาวตาจริง!
แต่ตอนนี้จะกลับไปที่มั่นของตน ย่อมไม่ทันแน่แล้ว ศึกนี้ก็ไม่ต้องรบกันเลย ต้องพ่ายแพ้เป็นแน่
เมื่อกวาดสายตาไปมา เขาก็มองไปที่ลาข้าง ๆ
ราชันย์ท่าซีมองที่ลา ลาก็แยกเขี้ยวเหลืองใหญ่ให้ราชันย์ท่าซี!
