หลายวันต่อมา
เมืองฉางอัน
ถนนจูเชวี่ย
กระแสความหนาวเย็นทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ พัดกระหน่ำไปทั่วเมืองฉางอันอย่างไร้ปรานี ผู้คนบนท้องถนนต่างหดคอ สวมเสื้อกันหนาวสำหรับฤดูหนาว แต่ก็ไม่อาจต้านทานความหนาวเย็นที่ราวกับจะซึมลึกเข้าไปในกระดูกได้
ภายใต้การชี้นำของเกาหยาง และการหนุนเสริมของเฉินเซิ่ง
กระแสลับที่มองไม่เห็น กำลังแผ่ปกคลุมไปทั่วเมืองฉางอันอย่างเงียบเชียบ มันแพร่กระจายไม่รวดเร็วนัก แต่กลับทำให้ราษฎรทุกคนที่ได้ยินต่างพากันหวาดกลัว
โรงสุราถันหยวน
ชั้นสอง
ชายร่างใหญ่หนวดเคราดกดำรินเหล้าแรงเข้าปากคำโต แล้วตะโกนเสียงดังลั่น "เสี่ยวเอ้อ! เอามาอีกหนึ่งไห! ให้ตายเถอะ อากาศบ้าบอนี้ หนาวจนจะเอาชีวิตไม่รอด!"
"ได้เลยขอรับ!"
ไม่นาน
เหล้าหอมหนึ่งไหก็ถูกส่งขึ้นมา
ชายร่างใหญ่กวาดตามองผู้คนบนชั้นสองที่มารับประทานอาหาร เห็นว่ามีคนมารวมตัวกันไม่น้อยแล้ว เขาก็กลอกตาไปครู่หนึ่ง แล้วทำเป็นพูดเสียงอ้อแอ้กับคนที่นั่งตรงข้าม "เหล่าซ่ง! พอกันที วันนี้ข้าต้องไปซื้อฟืนกับถ่านเสียหน่อย มิเช่นนั้นกลับไป ภรรยาจอมโหดของข้าคงไม่ปล่อยข้ารอดแน่!"
"ดื่มอีกหน่อยเถิด! ฟืนกับถ่านน่ะรีบอะไรกัน ยังไม่ทันเข้าฤดูหนาวเลย พวกพ่อค้าหัวดำหัวใจคดพวกนั้นก็กล้าขึ้นราคาเสียแล้ว ช่างเอาอกเอาใจพวกมันจริง ๆ รออีกหน่อยเถิด พออากาศอุ่นขึ้น ราคามันต้องลดลงแน่!"
ชายหนวดเคราเมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที แล้วพูดเสียงอ้อแอ้ด้วยความดูถูก "ลด?"
"ลดบ้าอะไรกัน!"
"ลุงหกของลูกพี่ลูกน้องคนที่สามของลูกเขยคนรองของพ่อตาน้องชายเมียข้า เป็นคนในสำนักตรวจดวงชะตา เขาบอกว่าท่านเทพเจ้าเก่าแก่ประจำสำนักตรวจดวงชะตาเพ่งดูดาวเมื่อคืน เห็นว่าเป็นอะไรที่ร้อยปีไม่เคยพบ... ยุคน้ำแข็งน้อย... ยุคน้ำแข็งน้อยกำลังจะมาถึง!"