“นี่...นี่...”
เกาเฟิงริมฝีปากสั่นระริก ตะลึงพรึงเพริดจนพูดเป็นประโยคไม่ได้
ยามนี้ ความคิดที่อยากจะรุนแรงกับลูกทรพี มือคันจนแทบควบคุมไม่อยู่ ได้สลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความหวาดกลัวที่ตามมา
อะไรคือการวางแผน?
นี่คือการวางแผนเก็บเกี่ยวผลประโยชน์!
แม้เกาเฟิงจะมิใช่ผู้มีพรสวรรค์อันเลื่องชื่อ แต่ก็รับราชการในกรมครัวเรือนมาหลายปี ย่อมมีไหวพริบต่อตลาด เขาค่อย ๆ ทบทวนแผนของเกาหยางในความคิด กลับรู้สึกว่าไร้ที่ติ!
ประการแรก ปีนี้หน้าหนาวมาเร็วกว่าปกติ ตามประสบการณ์ที่ผ่านมา ฤดูหนาวต้องหนาวจัดแน่นอน นี่คือเงื่อนไขเบื้องต้น!
ดังนั้น ถึงแม้ยังไม่เข้าฤดูหนาว ราคาฟืนแห้งและถ่านไม้ก็เพิ่มขึ้นเท่าตัวแล้ว!
ประการที่สอง ข่าวยุคน้ำแข็งเล็กได้เข้าถึงพระกรรณอู่จ้าวแล้ว หากข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป ย่อมยิ่งกระตุ้นราคาฟืนแห้งและถ่านไม้ให้พุ่งสูงขึ้นอีก!
น่ากลัวที่สุดคือ ขณะนี้ถ่านหินก้อนยังไม่ถือกำเนิดขึ้น นอกจากพวกเขา ไม่มีใครรู้ข่าวนี้
เกาหยางถือถ่านหินก้อนซึ่งเป็นอาวุธสำคัญในการทุบตลาด ระยะแรกสามารถกักตุนสินค้าได้อย่างไม่ต้องเกรงใจ แล้วผลักดันราคาให้สูงขึ้น!
เพราะในการเก็บเกี่ยวครั้งนี้ เกาหยางคือเจ้ามือ!
เขาอยากวางขายเมื่อไหร่ก็วางขายเมื่อนั้น!
เขาอยากทุบเมื่อไหร่ก็ทุบเมื่อนั้น!
เขาคือ...เจ้ามือหื่นเลือด!
คนอื่นนั้น เรียกได้เพียงนักเก็งกำไร เรียกได้เพียงรายย่อย จะไปสู้กับเจ้ามือได้อย่างไร? บางทีอาจมีผู้ได้กำไรและหนีออกไปได้สำเร็จ!