วันที่ยี่สิบเก้า เดือนเก้า
วันนี้นี้ ย่อมจะถูกจารึกลงบันทึกประวัติศาสตร์ของมหาจักรวรรดิเฉียน
ยามเถาะสามโมง
ประตูใหญ่ของหนังสือพิมพ์ต้าเฉียนเปิดออกอย่างกึกก้อง หนูน้อยแจ้งข่าวสิบสองคนอุ้มหนังสือพิมพ์กองหนาออกวิ่งชนประตู ตะโกนลั่นจนเสียงดังก้องกลบความเงียบสงบของเมืองฉางอัน
"ขายหนังสือพิมพ์! ขายหนังสือพิมพ์! หนังสือพิมพ์มหาจักรวรรดิเฉียนฉบับพิเศษ! สวรรค์ประทานลางดี! 'มันฝรั่งประทานฟ้า' ผลผลิตต่อหมู่ถึงสามพันชั่ง!"
"ฝ่าบาทได้รับการรับรองจากสรรค์สวรรค์!"
"ท่านชายน้อยตระกูลจ้าวได้เทพธิดาส่งฝัน นำเมล็ดพันธุ์วิเศษจากสวรรค์ชั้นเก้ามาถวาย!"
"ฝ่าบาทพระราชทานนาม 'มันเทศฟ้าประทาน' ยกเป็นลางดีอันดับหนึ่งแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน!"
"ราชสำนักจะจัดการสอบหกสาขาคัดเลือกขุนนาง! เปิดสอบพิเศษ! ไม่ว่าจะเกิดจากรากฐานใด หากมีความรู้ก็สามารถเป็นขุนนางได้!"
"ข่าว! ซื้อข่าว!!"
เสียงเรียกแหลมใสของเด็ก ๆ เหล่านี้เดินทางไปตามตรอกซอกซอย ก้องกังวานไปถึงขอบฟ้า
ชั่วขณะนั้นเอง
เมืองฉางอันทั้งเมือง ระเบิดขึ้นทันที
ตลาดตะวันออกและตะวันตก แม้แต่เดิมก็คือที่ครึกครื้นที่สุดของเมืองฉางอัน พ่อค้ามากมาย มนุษย์หลั่งไหลดุจสายน้ำ ทว่าวันนี้ บ่าวร้านค้าทุกร้านวิ่งออกมายืนบนถนน พ่อค้าแผงทุกคนวางงานมือลง คนทั้งเมืองล้วนทำสิ่งเดียวกันหมด
อ่านหนังสือพิมพ์
หรือพูดให้ถูก คือฟังหนังสือพิมพ์
เพราะคนส่วนใหญ่ไม่รู้หนังสือ
ปากทางตลาดตะวันออก
นักปราชญ์ชายคนหนึ่งในฉลององค์สีครามได้ยินเสียงเรียกของหนูน้อยแจ้งข่าว ทั้งคนก็มัวเซไป
มันฝรั่งประทานฟ้า?
ราชสำนักยังจะเปิดสอบหกสาขาคัดเลือกขุนนาง?
บัดซบ!
"เณรเล็ก เอามาหนึ่งฉบับ!"
นักปราชญ์ชายคนหนึ่งหยิบเงินเศษออกมา ทันทีที่รีบฉวยหนังสือพิมพ์จากมือหนูน้อยแจ้งข่าวมาหนึ่งฉบับ