“ใต้เท้าเกา ทางตะวันตกเฉียงเหนือมีข้าศึกหมู่หนึ่ง พุ่งตรงมาทางกองทัพเราแล้ว!”
ค่ายบัญชาการกลาง
ลวี่โหย่วหรงสวมเกราะแดง ชี้ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือแล้วเอ่ยกับเกาหยาง
เกาหยางหันกลับไปมอง รูม่านตาหดแคบลง
เพียงชั่วขณะ
สัญญาณเตือนวิกฤตจากสัญชาตญาณพลันแล่นปราด รุนแรงยิ่งนัก!
เขามีลางสังหรณ์ว่า นี่ต่างหากคือกระบวนสังหารของวันนี้!
“ถ่ายทอดคำสั่งใต้เท้าเกา ทางตะวันตกเฉียงเหนือตั้งขบวนทัพ ตรึงพวกมันไว้ด้านนอก!”
“กองหน้าถอยกลับมาเสริมทัพ!”
ดวงตาทั้งคู่ของเกาหยางจับจ้อง วิกฤตการณ์หาได้คลายไปไม่ กลับยิ่งลุกลามรุนแรง!
ขณะนั้นเอง
หลัวเฉิงนำทัพมาถึงแล้ว!
ทวนเงินตวัดกวาด รัศมีทวนแวบวาบ ครุ่นคลั่งด้วยท่วงท่าไร้เทียมทาน เบื้องหลังคือทหารชั้นยอดแห่งแคว้นเยี่ยนสองพันนายที่เกรงกลัวความตายไม่!
เมื่อทหารชั้นยอดสองพันนายล้มตายไปห้าร้อย ทางนองเลือดที่ปูด้วยทหารชั้นยอดแคว้นเยี่ยนก็ถูกเบิกเปิดแล้ว!
“ราชันย์แห่งความตายอยู่กลางทัพ ตรงใต้ธงอ๋องนั่น!” รองแม่ทัพข้างกายหลัวเฉิงร้องตะโกน
สิ่งอื่นอาจหลอกลวงได้ แต่ทหารมหาจักรวรรดิเฉียนที่เข้าพิทักษ์และเคลื่อนพลเองนั้นหลอกลวงไม่ได้!
นั่นคือทิศทางของกลางทัพ!
“ไอ้เด็กเกาหยาง นำความตายมาส่ง!”
หลัวเฉิงคำรามก้อง ทะลวงเข้าไปสุดกำลัง ประชิดค่ายบัญชาการกลางอย่างรวดเร็ว
เห็นเพียงทวนเงินหนึ่งกวัดแกว่ง ที่ใดที่ไปถึง ทหารมหาจักรวรรดิเฉียนล้วนถูกสังหารแตกพ่าย!
ดวงตาทั้งคู่ของเกาหยางหดลง ในใจพลันวูบด้วยความเยียบเย็น
ทหารชั้นยอดแคว้นเยี่ยนกำลังสังหารตรงมาทางเขา!
บัดนี้
เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว
การโจมตีลอบทำลายเป็นเพียงการเบี่ยงเบนความสนใจ นี่ต่างหากคือกระบวนสังหารที่แท้จริง!
เป้าหมายที่แท้จริงของแคว้นเยี่ยนคือชีวิตของเกาหยาง!
“โอหัง!”
“แม่ทัพทั้งหลาย ตามข้าสังหาร! พิทักษ์ใต้เท้าเกา!”
จ้าวปู้ซือคำรามก้อง นำทหารชั้นยอดในสังกัดมุ่งไปทางที่หลัวเฉิงอยู่
ไม่นาน
ทั้งสองประมือกัน
ทวนเงินในมือหลัวเฉิงตวัดฟาด มุ่งสังหารจ้าวปู้ซือ