แคว้นเยี่ยน
พระราชวังหลวง
“รายงาน!”
“กราบทูลฝ่าบาท ทัพใหญ่สามทางของมหาจักรวรรดิเฉียน ทางหนึ่งออกจากลุ่มน้ำเสวียนสุ่ย ทางหนึ่งออกจากเมืองซ่างหลิน อีกทางหนึ่งออกจากเทือกเขาชางหลาน บุกเข้าสู่เหอซีอีกครั้ง!”
“ทัพใหญ่ทั้งสามทางล้วนเชิดธงมังกรดำแห่งกองกำลังราชันย์แห่งความตาย ยากจะแยกแยะจริงเท็จ เกรียงไกรยิ่งนัก!”
ขณะเยี่ยนอู๋ซวงกำลังจัดการฎีกา พลันได้ยินข่าวที่หน่วยสอดแนมส่งถึงด้วยม้าเร็วเป็นการด่วน
“ว่าเช่นไร?”
“มหาจักรวรรดิเฉียนกรีฑาทัพมาโจมตีอีกแล้ว ยังเป็นสามทางอีกหรือ?”
เยี่ยนอู๋ซวงได้ฟังข่าว พลันยืนขึ้นด้วยความตกตะลึง
ในดวงตาทั้งคู่ของเขา มีแต่ความตื่นตระหนกสุดขีด
ช่วงก่อนหน้านี้ เขาเคยมีความหวังอันยิ่งใหญ่ต่อเฮ่อเหลียนฉา และเฝ้าหวังถึงข่าวดีที่เกาหยางจะถูกประหารมาหลายหน แต่……กลับได้รับข่าวว่าราชันย์แห่งความตายข้ามเขาชางหลาน ตีทัพซงหนูแตกยับในเหอซี
เรื่องนี้ทำให้เขานอนไม่หลับติดต่อกันหลายวัน กระทั่งร้องตะโกนว่า “โอกาสดี เช่นนี้กลับพลาดไป! หากต้องการประหารราชันย์แห่งความตายอีก ก็ยากยิ่งกว่าป่ายขึ้นฟ้า!”
เยี่ยนอู๋ซวงคาดไม่ถึงว่า เพิ่งจะผ่านไปเพียงเท่านี้ มหาจักรวรรดิเฉียนก็ก่อสงครามอีกครา แถมยังทะเยอทะยานไม่น้อย!
“ผู้ใดมา รีบไปเชิญอาจารย์หลวงมา!”
เยี่ยนอู๋ซวงมีสีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยขึ้นทันที
อีกครู่ต่อมา
เฉินผิงได้เข้าเฝ้าเยี่ยนอู๋ซวง และทราบข่าวนี้เช่นกัน
ในใจของเขาก็พลันตกตะลึง “มหาจักรวรรดิเฉียนส่งสามทาง ต่างเข้าโจมตีจุดสำคัญของซงหนู และล้วนโบกธงมังกรดำ?”
“ข่าวนี้ได้ตรวจสอบแล้วหรือไม่?”
ทหารนำสารเอ่ยเสียงดัง “กราบทูลอาจารย์หลวง ข่าวนี้จริงแท้แน่นอน ได้มาจากราชสำนักซงหนูเป็นที่แรก!”
“สามทัพใหญ่ของมหาจักรวรรดิเฉียนมาอย่างดุดัน ไม่รู้ว่ามีแผนการใด”
เยี่ยนอู๋ซวงขมวดคิ้วแน่น หันไปทางเฉินผิง “ท่านอาจารย์ ท่านว่าเส้นทางใดกันแน่ที่มีราชันย์แห่งความตายผู้นี้?”
เฉินผิงขมวดคิ้วแน่น เขาเอ่ยกับเยี่ยนอู๋ซวง “ฝ่าบาท มีแผนที่หรือไม่?”