ณ ท้องพระโรง
เหล่าอำมาตย์ยืนสงบนิ่ง
อู่จ้าวบนบัลลังก์มังกร ปราศจากความเหนื่อยล้าจากเมื่อคืน ดวงตาหงส์แฝงไว้ซึ่งอำนาจ ราศีกดดันผู้คน
"เหล่าอำมาตย์"
อู่จ้าวเอ่ยขึ้น เสียงเย็นเฉียบแผ่ไปทั่วพระที่นั่งในพริบตา
"เจิ้นตรึกตรองมาหลายวัน จักรวรรดิเฉียนของเราตั้งมันคงแล้ว แต่อยากให้เป็นรากฐานที่มั่นคงหมื่นปี มิอาจทำได้หากปราศจากการใหญ่โตจนเลื่องลือ!"
"ดังนั้น เจิ้นตกลงใจว่า จากนี้ไป จักรวรรดิเฉียนจะทุ่มสุดกำลัง สร้างสรรค์โครงการใหญ่สองโครงการที่ยั่งยืนหมื่นปี!"
คำพูดนี้เอ่ยออกมา
เหล่าอำมาตย์พากันฮือฮา!
เหยียนเจิง ชุยซิงเหอ และคนอื่น ๆ ต่างมองอู่จ้าวด้วยความตกตะลึง
การเคลื่อนไหวที่ฉับพลันนี้ เห็นได้ชัดว่าทำเอาอำมาตย์ทั้งปวงตั้งตัวไม่ติด
อู่จ้าวกล่าวเสียงดังต่อไป: "หนึ่ง เจิ้นตัดสินใจที่ถิ่นเฟื่องฟูแห่งกวนจง เพื่อเจิ้นเอง และจักรพรรดิทุกยุคของจักรวรรดิเฉียน ปรับปรุงสุสานหลวงครั้งใหญ่ ตามแบบอย่างปฐมจักรพรรดิ ต้องใหญ่โตอลังการ เพื่อเผยศักดิ์ศรีแผ่นดิน และสงบราชบัลลังก์!"
ปรับปรุงสุสานหลวง?
ยังเป็นรูปแบบสูงสุด?
นี่เป็นโครงการใหญ่ที่สิ้นเปลืองแรงคนและทรัพย์สินมหาศาลนะ!
ชั่วขณะหนึ่ง เหล่าอำมาตย์อาวุโสหลายคนขมวดคิ้วมุ่น
แต่ยังไม่จบเพียงเท่านี้
อู่จ้าวกล่าวต่อไป: "สอง เจิ้นจะขุดคลองใหญ่ที่เชื่อมเหนือจรดใต้ เชื่อมแม่น้ำหวงเหอ แม่น้ำหวย แม่น้ำฉางเจียง ไปจนถึงเฉียนถัง!"
อู่จ้าวโบกแขน ราวกับแผนอันยิ่งใหญ่นั้นปรากฏตรงหน้าแล้ว