ที่ว่าการกระทรวงพิธีการ
ในห้องเฝ้าหน้าที่ เสิ่นโม่นั่งตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ตรงหน้ามีทะเบียนบัญชีกองสูงครึ่งคน
เขาเปิดดูทีละเล่ม นิ้วกวาดไล่ไปตามตัวเลขที่แน่นขนัด
เสี่ยวเอ้อข้าง ๆ เดินเข้ามา ก้มเสียงลงถาม
"ท่านเซิน ท่านก็เอาจริงเกินไปแล้ว บัญชีพวกนี้ล้วนรายงานขึ้นมาจากข้างล่าง ทำเป็นพิธีผ่าน ๆ ไปก็พอแล้ว ไม่ต้องเปิดดูทีละหน้าหรอก"
เสิ่นโม่ไม่แม้แต่จะเงยหน้า ตอบกลับมา
"เงินหนึ่งล้านห้าแสนตำลึง นั่นคือสิ่งที่เสนาบดีเกาอดออมมาจากซอกฟัน ไม่ใช่ให้ข้าน้อยทำเป็นพิธี"
เสี่ยวเอ้อได้ยินดังนั้น รีบยิ้มแห้ง
"ใช่แล้ว ใช่แล้ว……ท่านเซินท่านตรากตรำต่อไป ข้าน้อยจะไปชงชาถวายท่าน"
เสี่ยวเอ้อรีบถอยออกไป
เสิ่นโม่ตั้งใจจริงจัง หันกลับไปเปิดดูทะเบียนในมือต่อ
หนึ่งหน้า
สองหน้า
สามหน้า
ทันใดนั้น นิ้วของเขาก็หยุดลง
นั่นคือทะเบียนรายชื่อผู้รับเงินอุดหนุนนักเรียนจากตระกูลยากจนแห่งอำเภอหลิ่วโจว
รายชื่อแน่นขนัด
แต่สายตาของเสิ่นโม่กลับตกอยู่ที่บรรทัดหนึ่ง รูม่านหดเกร็งทันที
"หลี่เฉียง ชาวอำเภอหลิ่วโจว เงินอุดหนุนห้าเหรียญ"
อืม?
เสิ่นโม่ขมวดคิ้วแน่น
ชื่อนี้ ข้าน้อยเคยเห็นที่ไหนสักแห่งหรือไม่?
เสิ่นโม่ยกมือลากทะเบียนรายชื่อผู้รับเงินอุดหนุนนักเรียนจากตระกูลยากจนแห่งอำเภอกวั่งหยางที่อยู่ข้าง ๆ มาไว้ตรงหน้า แล้วเปิดออก
จากนั้น ปลายนิ้วของเขาไล่ลงตามรายชื่อ ไม่ช้าก็หยุดลง
"หลี่เฉียง ชาวอำเภอกวั่งหยาง เงินอุดหนุนห้าเหรียญ"
คิ้วของเสิ่นโม่ขมวดลึกยิ่งขึ้น
ชื่อเดียวกัน นามสกุลเดียวกัน?
เสิ่นโม่ไม่หยุดพัก ลากทะเบียนของแต่ละอำเภอบนโต๊ะออกมาเปิดทีละเล่ม——อำเภอหยุนโจว อำเภอเสวียนผิง อำเภอป่ยหยวน……