"ถามปกครองมหาจักรวรรดิเฉียน?"
อู่จ้าวได้ยินดังนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้
นางเอ่ยด้วยความสนใจ "คำว่า ถามปกครองมหาจักรวรรดิเฉียน นี้หมายความว่าอย่างไร? ต่างกับการที่เจิ้นแต่งตั้งเจ้าเป็นข้าหลวงตรวจการ แทนเจิ้นตรวจตราทั่วแผ่นดิน สืบสวนเด็ดขาดเรื่องฉ้อราษฎร์บังหลวงและปัญหาความเป็นอยู่ของราษฎรอย่างไร?"
เกาหยางยืดอกตรง นัยน์ตาลึกล้ำกล่าวว่า "หากว่าโดยสาระสำคัญแล้ว มิได้แตกต่างกันมากนัก ล้วนเป็นการสืบสวนลงโทษขุนนางฉ้อฉลกับปัญหาชีวิตความ เป็นอยู่ของราษฎรเช่นกัน แต่ในด้านรูปแบบ แตกต่างกันอย่างใหญ่หลวง!"
"เพราะการถามปกครองนี้ คือให้กระหม่อมแอบรวบรวมพยานหลักฐานเสียก่อน สืบชัดเจนแล้ว จึงไปถามการปกครองอย่างเปิดเผยยังหน้าศาลาว่าการ!"
"หากกระหม่อมจะถามการปกครองแคว้นหนึ่ง ตั้งแต่เจ้าแคว้นไปจนถึงนายอำเภอในท้องที่ ลงไปถึงกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน นายแขวง นายหมวด ล้วนเชิญมาพร้อมกัน!"
"กระหม่อมจะจัดการต่อหน้าประชาราษฎรนับหมื่นในทันที!"
"ผู้มีผลงานดีเด่น ประทานรางวัลในที่นั้น ผู้ผลักภาระหน้าที่ ผู้ทำงานเชื่องช้ายิ่ง ก็ประทานรางวัลในที่นั้นเช่นกัน มอบป้ายเชิดชูเกียรติรางวัลหอยทาก รางวัลนกกระจอกเทศ รางวัลเม่น ผู้ฉ้อราษฎร์บังหลวง รีดไถราษฎร ก็ประหารในที่นั้น!"
คำพูดนี้หลุดออกมา ดวงตาคู่หงส์ของอู่จ้าวพลันสว่างวาบ
เกาเฟิงและซ่างกวันวานเอ๋อร์กลับมุมปากกระตุก ดวงตาเบิกกว้าง
รางวัลหอยทาก?
รางวัลนกกระจอกเทศ?
มหาจักรวรรดิเฉียนให้ความสำคัญกับหน้าตายิ่งนัก ขุนนางที่ได้รับสามรางวัลใหญ่นี้ เกรงว่าคนแม้ยังไม่ตาย แต่ก็แทบจะไม่มีชีวิตอยู่แล้ว
ยังจะมีหน้าไหนเป็นขุนนางอีกเล่า?
เกรงว่าเพียงก้าวออกจากประตู ก็จะถูกราษฎรชี้หน้าตำหนิ
ดูนั่น ผู้ได้รับรางวัลหอยทากออกจากบ้านแล้ว!