"เจ้าของร้าน องก์ที่สองของ《มังกรฟ้าทะยาน》มาหรือยัง? ข้าเพิ่มเงิน!"
"ส่งฉบับที่สี่ของ《ขุนพลเทพยุทธ์》มาให้ข้า! ทนไม่ไหวแล้ว ลูกชายบ้านข้าบอกว่า ถ้าซื้อกลับไม่ได้ จะนอนกลิ้งบนพื้น!"
"เล่มนี้ยังไม่มันส์พอ มีที่มันส์กว่านี้ไหม? เช่น ตอนที่ท่านเจ้าสำนักเซียวต่อสู้แปดร้อยยก?"
"หงเม่า...ข้าร้องไห้! ซาบซึ้งเกินไปแล้ว!"
"ท่านเจ้าสำนักเซียวใช้ฝ่ามือมังกรแปดทิศเมื่อไหร่ ใครจะเทียบได้!"
"ไอ้มู่หรงฟู่! คนหน้าซื่อใจคด ถ่อยที่สุด ไปตายซะ!"
"ช่างโง่เขลาเหลือเกิน ถ้าเป็นข้า ฟื้นฟูประเทศอะไรกัน เลือกสาวงามก่อนต่างหาก!"
"ใช่ วีรบุรุษย่อมเห็นเหมือนกัน!"
หนังสือขายหมดเกลี้ยงอย่างต่อเนื่อง มีแม้กระทั่งพวกนายหน้าซื้อมาขายต่อเพื่อสร้างกระแส
แต่ฉากที่น่าขันที่สุดก็เกิดขึ้น
เมื่อทุกคนเห็นหงเม่ารู้ว่าหลานทูตายไปแล้ว ระบายความโกรธออกมาว่า "หลานทูตายแล้ว ถูกผิดข้าไม่สนใจอีกต่อไป ข้าจะอยู่ร่วมชะตากรรมกับสวรรค์!" เห็นเวินเทียนกำลังจะรวมร่างกับสุดยอดอาวุธศักดิ์สิทธิ์ เห็นเซียวเฟิงยกชามเหล้าที่จวี้เซียนจวง การต่อสู้อันยิ่งใหญ่กำลังจะปะทุขึ้นถึงขีดสุด!
ทันใดนั้น ทุกคนก็เห็นตัวหนังสือสี่ตัวที่โหดร้ายยิ่งนักบนหน้ากระดาษ
"ยังไม่จบ"
และข้างๆ ก็มีตัวหนังสือเล็กๆ ว่า "จบเล่มที่ X"
ปุ้ย!
ไม่รู้ว่ากี่คนที่แทบพ่นเลือดออกมา ความผิดหวังอย่างใหญ่หลวงนี้ ไม่ต่างจากการก้าวพลาดจากหน้าผาสูงหมื่นจั้ง ทำให้เหล่าผู้อ่านในเมืองฉางอันทั้งหมดระเบิดอารมณ์ขึ้นทันที!
ความแค้นรอบกายพุ่งทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์!
"อ๊าาาา! มาตัดตอนอีกแล้ว!"
"นี่มันเรื่องที่มนุษย์ทำกันหรือ!"
"ไอ้คนตัดตอน! ออกมารับการลงทัณฑ์เดี๋ยวนี้! กินหมัดข้าก่อน!"
"ลาในฟาร์มยังไม่กล้าหยุดพักเท่านี้! รีบเขียนต่อไปเดี๋ยวนี้!"