อู่จ้าวสูดลมหายใจลึก สีหน้าซับซ้อนยิ่งนัก
ชะตากรรมบั่นทอนเอ๊ย!
ใครเผชิญเหตุการณ์ใหญ่ที่เกี่ยวพันถึงราชธานีและศักดิ์ศรีแห่งราชสำนักของมหาจักรวรรดิเฉียน จะคิดเป็นสิ่งแรกได้อย่างไรว่าจะหาเงินได้หรือไม่?
นางยอมรับในตัวเขาโดยสิ้นเชิง
ฉู่ชิงหลวนก็แอ่มุมปากตวัดแรง
ท่วงทีแบบนี้... เป็นเกาหยางโดยแท้!
ส่วนดวงตาของเกาหยางเปล่งประกายวาบ รีบเอ่ยต่อไปว่า
"ฝ่าบาท กระหม่อมไม่รีบขึ้นแท่นบูชา แต่ตั้งใจปล่อยให้เจียเย่ชนะก่อน!"
"เมื่อเช่นนั้น อัตราจ่ายฝั่งที่มหาจักรวรรดิเฉียนชนะย่อมพุ่งสูงขึ้นแน่แท้!"
"คราวนั้น เมื่อมหาจักรวรรดิเฉียนทั้งมวลจมดิ้นลงสู่ความสิ้นหวัง เมื่อเหล่านักพนันเมามันสุดขีด นั่นแหละคือยามที่กระหม่อมออกมือเก็บเกี่ยว"
"นี่คือโอกาสสวรรค์ประทาน เป็นของขวัญจากบนฟ้าโดยแท้!"
ฮืด!
ลมหายใจของจูซานเริ่มกระชั้นขึ้นทีละน้อย
ตามที่เกาหยางว่า บ่อนพนันเทียนเซียงย่อมเปิดรับเงินของราษฎร พ่อค้า และตระกูลใหญ่ ที่เดิมพันว่าเจียเย่จะชนะได้ไม่สิ้นสุด
แต่แอบแฝงนั้น จะแบ่งเงินของเกาหยางออกเป็นหลายร้อยส่วน ส่งเข้าเจ้าภัตคารอื่น ๆ ทั่วฉางอัน เดิมพันฝั่งมหาจักรวรรดิเฉียนชนะทั้งหมด!
หากสิบวันต่อมาเกาหยางชนะ พวกเขาย่อมได้กินทั้งสองฝั่ง กำไรก้อนโต!
จูซานตื่นเต้นจนใบหน้าแดงก่ำ
"แยบคาลยิ่ง!"
"อุบายของท่านอ๋องช่างเลิศเลอเหลือคณา!"
"กระหม่อมจะรีบไปให้เจ้าภัตคารเทียนเซียงเปิดรับเดิมพันทันที!"