"ไร้เทียมทานช่างอ้างว้างเพียงใด เปล่าเปลี่ยวเพียงใด~~"
จวนอ๋อง
เสียงที่เปี่ยมด้วยอารมณ์พรั่งพรูดังไปทั่วจวน
จากนั้น เสียงนี้ก็ยังคงพูดกับตนเองต่อไป
"ซ่อนเร้นกายหลายเดือน ก็เพื่อแผนพิษนี้ เมื่อแผนนี้ออกไป แม้แต่ราชันย์แห่งความตายก็ยังต้องทรมานหนัก เฉินชงเอ๋ยเฉินชง ไม่เสียชื่อที่เป็นเจ้า!"
"ยอดกุนซืออันดับต้น ๆ แห่งเจ็ดแคว้น!"
ท่านอาจารย์เฉินสวมชุดคลุมยาวสีคราม ยืนตัวตรงอยู่ในลานบ้าน มือถือจอกสุราเลิศรส ใบหน้าเต็มไปด้วยความย่ามใจ
เอาเจ้านายกองทั้งหกเป็นเหยื่อล่อ แล้วให้หวังจงส่งของกำนัลงาม ๆ สักชิ้น ในช่วงที่ฮองเต้กำลังเร่งกวาดล้างขุนนางขี้ฉ้ออย่างเอาเป็นเอาตาย
เมื่อแผนพิษนี้ออกไป ต่อให้เป็นราชันย์แห่งความตายก็ทำอะไรไม่ได้!
ต้องลนลานวุ่นวาย แก้เกมยากเป็นแน่!
"จ๊ะจ๊ะ!"
ท่านอาจารย์เฉินยกจอกสุราขึ้นดื่มจนหมดในอึกเดียว สายตามองไปทางประตูใหญ่
"เหตุใดท่านแม่ทัพอาวุโสหวังถึงยังไม่กลับมา? เย็นนี้พวกเราจะไปศาลาผงาดหยกเพื่อเฉลิมฉลองเสียหน่อยมิใช่หรือ?"
พูดถึงหวังจง หวังจงก็มา!
ที่ประตูใหญ่ หวังจงเดินเข้ามาในจวนด้วยใบหน้าบึ้งตึง หน้าดำราวกับหยดหมึก
ตลอดทางที่กลับมา เขายิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ!
ห้าพันตำลึง!
นั่นมันถึงห้าพันตำลึงนะ ถ้าเอาไปใช้ที่หอเยียนจือ ก็ได้ความสำราญระดับสูงสุดแล้ว แต่กลับต้องเสียไป หมดไปก็แล้วไปเถอะ หากทำตกหายไปห้าพันตำลึงยังรู้สึกดีกว่า แต่นี่กลับต้องยื่นให้ศัตรูตัวฉกาจของตนฟรี ๆ
พอคิดได้ดังนั้น ใบหน้าของหวังจงก็ยิ่งบิดเบี้ยวหนักขึ้น
และที่ยิ่งทำให้ใจเขาหลั่งเลือดก็คือ เฉินเทียนฟาง นายกองหกทิศ คือคนสนิทที่เขาเคยชุบเลี้ยงไว้ตั้งแต่ปีก่อน ๆ ตำแหน่งนายกองในกองทัพมหาจักรวรรดิเฉียนก็ไม่ใช่ตำแหน่งเล็ก ๆ แล้ว