“ฟ่อ!”
“ราชันระเบิดมือหยกงาม?!”
“ฉายานี้ฟังแล้วทำให้ใจสั่นสะท้านเหลือเกิน!”
ชั่วขณะนั้น ภายในโถงมงคลอันกว้างใหญ่พลันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ผู้คนนับไม่ถ้วนสูดลมหายใจเย็นเฮือกใหญ่
แม้แต่เหล่าพ่อค้าและขุนนางที่เข้ามาใกล้ฝั่งอู๋ก่วงเพื่อมอบของขวัญ ต่างก็รีบเบี่ยงตัวหลบออกห่างจากอู๋ก่วงอย่างรวดเร็ว
หากระเบิดมือนี้ร่วงลงมาโดยไม่ทันระวัง จะต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่!
แล้วตระกูลซูทั้งหมดมิถูกระเบิดจนพังพินาศยับเยินหรอกหรือ?
ราชันระเบิดมือหยกงาม
เพียงฟังฉายานี้ก็ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน
อู๋ก่วงมองเหล่าขุนนางที่ถูกทำให้หวาดกลัวจนแตกตื่นหนีเอาตัวรอดจากที่สูง สีหน้าเย็นชา เขาอดแลบลิ้นแล้วทำสีหน้าทะเล้นไม่ได้
องครักษ์ตระกูลซูหยุดฝีเท้าพร้อมกัน แววหวาดกลัววาบผ่านดวงตา
ต้องเผชิญหน้ากับระเบิดมือมากมายถึงเพียงนี้ ร่างเล็กๆ ของพวกเขาจะรับไหวหรือ?
“เกาหยาง!!!”
ซูเหวินฮั่นคำรามเสียงดัง ดวงตาแดงก่ำ “เจ้าทำลายชื่อเสียงกว่าร้อยปีของตระกูลซู วันนี้หากมีเจ้า ก็ไม่มีข้า ลุยเข้าไปให้หมด! ต่อให้เป็นราชันระเบิดมือหยกงามก็ไม่เว้น หากแน่จริงก็ระเบิดพวกเราให้ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกัน ตายด้วยกันให้หมด!”
“พวกองครักษ์ตระกูลซูอยู่ที่ใด สังหารพวกมันให้หมด!”
ทันทีที่คำพูดนี้ดังออกมา
ขุนนางที่เดินทางมาชมพิธีอยู่ในที่นั้นไม่รู้กี่คน ต่างพากันหน้าดำคร่ำเครียด
ซูเหวินฮั่นไม่กลัวตาย แต่พวกเขาไม่คิดจะเอาชีวิตไปฝังร่วมกับตระกูลซู
แม้แต่หน้าของอู่หรงยังคล้ำลงเล็กน้อย
คำพูดของซูเหวินฮั่นช่างโง่เขลาเกินไปจริงๆ!
“ซูเหวินฮั่น เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!”
“ถ้าอยากตายก็อย่าลากพวกเราไปด้วย!”