ปัญหาคือ เธอเพิ่มเพื่อนด้วยบัญชีหลักไม่ได้ ต้องใช้บัญชีรองเท่านั้น
อีกฝ่ายเป็นลูกเศรษฐีรุ่นสองที่ขับเบนท์ลีย์ ภูมิหลังคงไม่ธรรมดาแน่
ถ้าเขารู้บัญชีวีแชตจริงของเธอ แล้วเกิดอยากสืบเรื่องเธอขึ้นมา คงหาข้อมูลได้ง่ายมาก
ก่อนจะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนยังไง เรื่องพวกนี้อย่าเพิ่งเปิดเผยจะดีกว่า
ไม่นาน ติงหร่านก็สลับไปใช้บัญชีรอง ก่อนจะกดเพิ่มเพื่อน เธอส่งข้อความไปถามเกาหว่านฮุ่ยผู้เป็นแม่อีกครั้ง
ถามว่าเกาหว่านฮุ่ยบอกชื่อตัวเองกับลู่หย่วนคนนั้นไปหรือเปล่า
พอยืนยันได้ว่าแม่ไม่ได้บอกชื่อกับที่ทำงานของเธอ ติงหร่านก็อปปี้รหัสวีแชตแล้วกดเพิ่มเพื่อน
หน้าโปรไฟล์ของอีกฝ่ายปรากฏขึ้น ทั้งรูปประจำตัวและคำแนะนำตัว รูปเป็นภาพเงาคนยืนริมทะเลยามพระอาทิตย์ตก เรียบง่ายมาก
คำแนะนำตัวก็เป็นประโยคสั้น ๆ ว่า
“เลือกบ้านหลังเล็กสักหลัง ปลูกดอกไม้เลี้ยงปลา ชงชาอ่านหนังสือ ค่อย ๆ ใช้ชีวิตไปตามเวลา”
นี่...กำลังพยายามทำตัวเป็นคนมีศิลปะหรือไง?
ขับเบนท์ลีย์แท้ ๆ แต่ไม่อยู่คอนโดหรู กลับไปอยู่บ้านหลังเล็ก ๆ เนี่ยนะ?
คงสร้างภาพลักษณ์นั่นแหละ...
ยังไงเธอก็คิดว่าลูกเศรษฐีรุ่นสองที่รวยจริง ๆ คงไม่ยอมทิ้งคอนโดหรูไปอยู่บ้านเล็ก ๆ ในซอกหลืบแบบนั้นหรอก...
จากนั้นติงหร่านก็ส่งข้อความขอเพิ่มเพื่อนไป
ข้อความสั้นมาก สั้นจนดูเย็นชา มีแค่สองตัวอักษร เป็นชื่อปลอมที่เธอตั้งให้ตัวเอง
“เซี่ยโม่”
ตั้งชื่อปลอมไว้ก็เพื่อกันอีกฝ่ายสืบเรื่องตัวเอง เรื่องน้อยดีกว่าเรื่องมาก
เดี๋ยวพอลูกเศรษฐีคนนั้นรับคำขอ เธอก็แค่บอกว่าเข้ากันไม่ได้ แล้วบล็อกกับลบเพื่อนให้จบ ๆ ไป
ส่งข้อความเสร็จ ติงหร่านก็โยนเรื่องนี้ทิ้งไปจากหัวทันที
ขณะเดียวกัน
อีกฟากของอำเภอ ลู่เจ๋อขับรถมาถึงร้านของเกิงเหลย