ผู้เล่นไม่พูด เอาแต่บุกเบิกพื้นที่รกร้าง

ตอนที่ 4 ผู้เล่นไม่พูด เอาแต่บุกเบิกพื้นที่

6 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

แกะจมูกดำวาเลส์·ซีมุส ในแถบข้อมูลที่เด้งขึ้นมา ใต้ชื่อมีป้ายสีเขียวเล็ก ๆ ระบุชัดเจนว่าแขก

ตามความเข้าใจแบบง่าย ๆ ตรงไปตรงมาของหนิงเหมิง สีเขียวหมายถึงพวกเดียวกัน

งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว

เธอบังคับตัวละคร ลองยกแกะจมูกดำตัวนี้ขึ้นมาเหมือนที่ยกฌอน แกะน้อย แล้วก็พบว่าตัวละครของเธอยกแกะที่แม้จะเป็นแค่พิกเซล แต่ก็ดูฟูฟ่องตัวนี้ขึ้นมาได้จริง ๆ

ก็ได้อยู่

จากนั้นเธอลองดูว่าจะใส่เจ้าแกะน้อยลงกระเป๋าได้ไหม แต่พบว่ากระเป๋าไม่มีที่ว่าง จึงลองไม่ได้ด้วยซ้ำ

ตอนนี้กระเป๋ามีแค่ 12 ช่อง เรื่องนี้เหมือนเกมหุบเขาอะไรสักอย่าง ถึงจะแสดงว่าฌอน แกะน้อยเข้าไปอยู่ในกระเป๋าแล้ว แต่หนิงเหมิงรู้ว่าหลายครั้งการลงมือทำจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น แค่ตัวละครถือมันไว้ในมือเท่านั้น

หนิงเหมิงมองตัวละครในเกมผ่านหน้าจอ

ตัวละครจิ๋วสไตล์น่ารักไร้สีหน้าอุ้มแขกคนแรกเข้าไปในยาน อาการเลือดลดหยุดลงเสียที เธอจึงวางใจและสำรวจสิ่งปลูกสร้างเริ่มต้นที่เป็นของตัวเองได้สักที

สำรวจไปด้วย ลูบแกะไปด้วย

ฮี่ ๆ ๆ หน้าดำ หูดำ กีบดำ ลำตัวปุกปุยสีขาว น่ารัก!

ฮี่ ๆ ๆ ตอนตัวละครอุ้มมัน กีบทั้งสี่ชี้ขึ้นฟ้า ดูน่ารักกว่าเดิมอีก!

ฮี่ ๆ ๆ มีฟองความคิดผุดขึ้นเหนือหัวเจ้าแกะน้อยทีละฟอง ราวกับกำลังครุ่นคิดอยู่ แต่เพราะหน้าดำเป็นก้อนจนมองสีหน้าไม่ออก ดูยังไงก็น่ารัก!

ถ้าแขกทุกคนเป็นสัตว์ตัวน้อยแบบนี้ ต่อให้เกมนี้ควบคุมไม่ค่อยดี หนิงเหมิงก็ยังชอบมากอยู่ดี!

แล้วเจ้าแกะน้อยก็พูดขึ้น

“เอ่อ คุณผู้หญิงครับ”

ดวงตาหนิงเหมิงเป็นประกาย นี่เป็นแกะสุภาพบุรุษด้วย!

แถมตอนพูด ลิ้นของเจ้าแกะน้อยยังโผล่ออกมาด้วยนะ! สีชมพูด้วย!

น่ารัก!

ไม่รู้ว่าจะดึงเล่นได้ไหมนะ?

เธอลองอยู่สองสามอย่าง แต่พบว่าไม่ได้

จากนั้นหนิงเหมิงก็พบว่าเจ้าแกะน้อยมีดีบัฟติดตัวเยอะเอาเรื่องเหมือนกัน

(ตอนนี้ซีมุสอ่อนแรงมาก)

เรื่องนี้เธอดูออกตั้งนานแล้ว แถบพลังชีวิตเห็นเด่นชัดขนาดนั้น เข้ามาในห้องตั้งนานแล้วก็เหมือนไม่เพิ่มขึ้นเลย ไม่มีวี่แววว่าจะฟื้นพลัง ไม่รู้ว่าต้องให้ผู้เล่นกดรักษาหรือเปล่า

(พละกำลังของซีมุสหมดลงแล้ว หากไม่เติมพลังให้ทันเวลา จะส่งผลต่อชีวิตของเขา)

(ความรู้สึกดีที่ซีมุสมีต่อคุณ -1 ความรู้สึกดีในปัจจุบัน: 0)

หนิงเหมิงเพิ่งเห็นการแจ้งเตือนเรื่องค่าความรู้สึกดีตอนนี้เอง

แบบนี้ดีแฮะ ดีกว่าเกมหุบเขาอะไรสักอย่างนั่น ตอนเล่นเกมนั้นการดูค่าความรู้สึกดียุ่งยากมาก แถมบางครั้งยังเดาไม่ออกด้วยว่าค่าของอีกฝ่ายลดลงหรือเพิ่มขึ้นกันแน่

แบบที่มีตัวเลขชัด ๆ พร้อมการแจ้งเตือนนี่แหละดี

แต่ว่าทำไมค่าความรู้สึกดีถึงลดลงล่ะ?

(ซีมุสกำลังอยู่ในภาวะหวาดกลัว)

หนิงเหมิง: ?

หนิงเหมิง: เข้าใจแล้ว

เป็นแกะน้อยขี้กลัวนี่เอง

แถมยังทั้งหิวทั้งกระหาย ขาดสารอาหาร บางทีอาจเป็นแกะน้อยน่าสงสารที่ขี้กลัวเพราะเคยถูกทารุณมาก่อนด้วย!

แต่ไม่เป็นไรหรอก ผู้เล่นใจดีเต็มใจช่วยเหลือเอ็นพีซีผู้น่าสงสารอยู่แล้ว!

อย่างแรกต้องแสดงความเป็นมิตรกับเจ้าแกะน้อยก่อน!

อะไรนะ? กินมันเหรอ?

ไม่ ๆ ผู้เล่นไม่กินแขกหรอก

และหนิงเหมิงในฐานะผู้เล่นก็ไม่ทำอะไรแบบว่างจัดจนต้องลงม็อดไปจัดการเอ็นพีซีหรอกนะ

ตอนแรกเธอแค่ไม่รู้ว่านี่คือแขก นึกว่าเป็นเนื้อที่ส่งลงมาให้เธอเท่านั้นเอง

เข้าใจผิดกันทั้งนั้น!

“เมื่อกี้ฉันแค่เข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็นอาหารน่ะ” เธอพูด

“อีกอย่าง คุณน่ารักขนาดนี้ ฉันจะกินคุณได้ยังไงล่ะ วางใจเถอะ!” นี่เป็นคำพูดจากใจจริงของหนิงเหมิง

ใครจะปฏิเสธการเลี้ยงแกะจมูกดำสักตัวได้ล่ะ? เธอไม่ปฏิเสธหรอก!

【“น่ารัก?”】

เจ้าแกะน้อยส่งสัญญาณอย่างไม่มั่นใจ

หนิงเหมิงตอบยืนยันอย่างหนักแน่นทันที: “แน่นอน คุณเป็นแกะน้อยที่น่ารักที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา!”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจและจริงใจสุด ๆ

เพราะตั้งแต่เข้าเกมมา เธอเจอแกะน้อยแค่ตัวนี้ตัวเดียว

ถ้าหลังจากนี้มีแขกที่เป็นแกะน้อยตัวอื่นมาอีก หนิงเหมิงก็พูดได้ว่า “คุณเป็นแกะจมูกดำที่น่ารักที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา”

ถ้ามีแกะจมูกดำตัวที่สองโผล่มา เธอก็ยังพูดได้ว่า “คุณเป็นแกะจมูกดำตัวผู้ที่น่ารักที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา”

เธอเชื่อว่าตัวเองหาคำจำกัดความที่เหมาะได้เสมอ!

แต่เกมนี้ตอบสนองไวมาก เหมือนเธอกำลังคุยกับแกะจมูกดำแบบเรียลไทม์อยู่จริง ๆ เทคโนโลยีเกมสมัยนี้สุดยอดไปเลย!

ซีมุส: “ผมเป็นแกะเหรอ?”

หนิงเหมิง: “แน่นอนสิ”

หรือเจ้าแกะน้อยจะไม่มั่นใจจนคิดว่าตัวเองไม่มีคุณสมบัติเป็นแกะแล้วนะ?

ซีมุส: “ผมไม่ใช่แกะ”

หนิงเหมิง: “เป็นไปได้ยังไง คุณก็เป็นแกะนี่”

มีฟองสองสามฟองผุดขึ้นเหนือหัวซีมุส ดูเหมือนเขากำลังครุ่นคิด

แต่ตอนนี้หนิงเหมิงเริ่มหาอะไรมาแก้กระหายให้เขาแล้ว

เธอเจอถังเชื้อเพลิงเหลวหลายถังในห้องหนึ่งก่อน

หนิงเหมิงวางเจ้าแกะน้อยลง หยิบเชื้อเพลิงขึ้นมา คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินไปยื่นให้ซีมุส “ดื่มไหม?”

ถ้ากระหายน้ำ นี่ก็เป็นของเหลวเหมือนกัน บางทีอาจดื่มได้ก็ได้?

ฟองเหนือหัวซีมุสแตกโพละ

ซีมุส: “ขอบคุณครับ ไม่ต้อง”

(ซีมุสคิดว่าตัวเองดื่มสิ่งนี้ไม่ได้)

อ๋อ งั้นก็เป็นไปตามปกติ ต้องหาน้ำหรือเครื่องดื่มให้เขา

หนิงเหมิงจึงวางเชื้อเพลิงเหลวลง อุ้มเจ้าแกะน้อยน่าสงสารตัวนี้ขึ้นมาใหม่ แล้วออกตามหาต่อ

ไม่นานเธอก็กลับไปที่ห้องครัวซึ่งเพิ่งเดินผ่าน วางซีมุสไว้บนโต๊ะอาหาร ใช้บัวรดน้ำของตัวเองเติมน้ำจากอ่างจนเต็ม แล้วยื่นให้ซีมุส “ดื่มไหม?”

ซีมุส: “……”

ซีมุส: “ขอบคุณครับ”

(ซีมุสคิดว่าคุณอาจเป็นคนดี...มั้ง?)

(ความรู้สึกดีที่ซีมุสมีต่อคุณ +1 ความรู้สึกดีในปัจจุบัน: 1)

จากนั้นผู้เล่นก็เห็นซีมุสกระโดดลงจากโต๊ะไปยืนบนพื้น แล้วถามว่าจะใช้ถ้วยบนโต๊ะได้ไหม

ผู้เล่นตอบว่า: ใช้ได้ตามสบาย!

เจ้าแกะน้อยใช้กีบหน้าทั้งสองข้างยกบัวรดน้ำ เทน้ำใส่ถ้วยให้ตัวเอง จากนั้นวางบัวรดน้ำลงแล้วยกถ้วยขึ้น

เจ้าแกะน้อยดื่มน้ำไปหนึ่งถ้วย อึก ๆ

เจ้าแกะน้อยขอบคุณผู้เล่น

หนิงเหมิง: “ว้าว! น่ารัก!”

ซีมุสเจ้าแกะน้อย: “……ขอบคุณครับ?”

หนิงเหมิงตอบอย่างใจกว้าง: “ไม่ต้องขอบคุณหรอก! ฉันไปหาอะไรให้คุณกินก่อนนะ!”

จากนั้นหนิงเหมิงก็พบว่าในยานไม่มีอาหารเลย

หนิงเหมิงนึกถึงเมล็ดพันธุ์ที่ตัวเองซื้อมา

หนิงเหมิงตกอยู่ในห้วงความคิด

หนิงเหมิงรินน้ำให้ซีมุสเองหนึ่งแก้ว แล้วยื่นให้ “ดื่มไหม?”

ซีมุส: “……”

ซีมุสรับน้ำใจจากผู้เล่น

ซีมุสดื่มน้ำแก้วนั้นจนหมด

หนิงเหมิงรินให้เขาอีกแก้ว “ดื่มไหม?”

ซีมุส: “……”

ซีมุสดื่มจนหมด

หนิงเหมิงรินให้อีกแก้ว

ซีมุส: “……”

เมื่อหนิงเหมิงเห็นสถานะในแถบข้อมูลของซีมุสเปลี่ยนจาก “หิวกระหาย” เป็น “หิว” แล้วกลายเป็น “พอประทังความกระหายได้” เธอก็พอใจ

เห็นไหมล่ะ ต่อให้ไม่มีอาหาร แค่มีน้ำก็ไม่เป็นไรแล้ว!

จากนั้นหนิงเหมิงเห็นฟองความคิดเริ่มผุดขึ้นเหนือหัวเจ้าแกะน้อยอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าเอ็นพีซีกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ในเมื่อเอ็นพีซีพ้นจากสถานะดีบัฟที่ทำให้เลือดลดแล้ว ก็ยังไม่ต้องให้เธอดูแลไปก่อน — หลัก ๆ คือเธอก็ทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้อยู่ดี ไม่มีอาหาร มีแต่น้ำ

แค่ไม่ตายก็พอ

ผู้เล่นประกาศว่า: ฉันจะไปพรวนดินแล้ว!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป