หนิงเหมิงได้รับของขวัญชิ้นหนึ่ง
เป็นเกมเวอร์ชันทดลอง
ไม่รู้ว่าใครส่งมาให้ แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจ
หนิงเหมิง: “เกมทำฟาร์มเหรอ บังเอิญจัง ฉันกำลังอยากเล่นเกมทำฟาร์มฟื้นพลังพอดีเลย”
หลังจากผ่านศึกมอนสเตอร์ฮันเตอร์กับฮอลโลว์ไนท์มา หนิงเหมิงก็เข้าใจฝีมือการเล่นเกมของตัวเองอย่างลึกซึ้งเสียที เธอคิดว่าคงกลับไปเล่นเกมทำฟาร์มหรือเกมแนวเทอร์ราเรียจะดีกว่า
นี่ไม่ใช่ส่งมาให้ถึงที่เลยหรือไง
“ขอดูหน่อย” หนิงเหมิงเปิดหน้าร้านค้าดูระหว่างรอเกมดาวน์โหลด “อืม จำลองฟาร์ม กราฟิกพิกเซล จำลองชีวิต สวมบทบาท...”
แท็กคุ้น ๆ ทั้งนั้น
เลื่อนลงไปอีกหน่อย เกมที่ขึ้นมาเป็นอันดับแรกในหมวดเกมคล้ายกันก็คือเกมชื่อดังอย่างสตาร์ดิววัลเลย์ หนิงเหมิงเข้าใจทุกอย่างทันที!
พอดูให้ละเอียดอีกครั้ง... อ้อ สตาร์ดิววัลเลย์ฉบับอวกาศ!
หนิงเหมิง: “คำอธิบายเกมบอกว่าฉันได้รับมรดกเป็นดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่โดยใช้เครื่องมือกับอุปกรณ์สื่อสารที่เจ้าของดาวคนก่อนทิ้งไว้ให้ ที่นี่เลือกทำฟาร์มปศุสัตว์ก็ได้ หรือจะปรับโฉมดาวเคราะห์ให้กลายเป็นโรงแรมสำหรับนักท่องเที่ยวจากดวงดาวก็ได้... ว้าว!”
นักท่องเที่ยวจากดวงดาวที่ว่าขนฟูนุ่มนิ่มทั้งนั้นเลย!
แถมเธอยังได้ดาวเคราะห์มาทั้งดวง!
“รวยมาก!”
ดีเลย ๆ เธอจะไปทำฟาร์มบนดาวของตัวเองแล้ว!
เสียงติ๊งดังขึ้น เกมดาวน์โหลดเสร็จแล้ว
【เริ่มเกม】
เลือกตัวเลือกเริ่มเกม
【เล่นเกมสัตว์อวกาศชนสนั่น / Cosmic Creature Crash】
【เล่น CCC ใน DirectX 9】
【เปิดใช้ Configure CCC】
หนิงเหมิง: ?
ไม่ใช่ว่าเป็นเกมทำฟาร์มหรอกเหรอ ทำไมชื่อเกมถึงเป็นสัตว์ชนสนั่นล่ะ?
เพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้อ่านผิด หนิงเหมิงจึงอ่านคำแนะนำเกมอีกครั้ง พอเห็นว่ารูปแบบการเล่นหลักมีการทำฟาร์มอยู่จริง เธอก็วางใจ
ช่างเถอะ ยังไงปลูกผักได้ก็เป็นเกมทำฟาร์มทั้งนั้นแหละ!
ลุยเลย!
หลังเกมเริ่ม สิ่งแรกที่ปรากฏขึ้นคือฉากคัตซีน ยานอวกาศกราฟิกพิกเซลลำหนึ่งแล่นผ่านห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่ หลังผ่านการวาร์ปหลายครั้ง มันก็พุ่งตัดผ่านหน้าจอ ก่อนที่หน้าต่างส่วนติดต่อผู้ใช้จะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ตรงหน้าหนิงเหมิงมีกรอบสี่ช่อง
【สร้าง】
【โหลด】
【ร่วมมือ】 (ช่องนี้เป็นสีเทา เลือกไม่ได้)
【ออก】
หนิงเหมิง: “ไม่ต้องตั้งค่าภาษา แบบนี้ถูกใจฉันเลย!”
จากนั้นเธอก็กด【สร้าง】อย่างกระตือรือร้น สิ่งแรกคือโหมดปรับแต่งตัวละคร
ปรับผมเป็นสีชมพู เพราะเธอชอบผมสีชมพู!
ปรับตาเป็นสีฟ้า เพราะเธอชอบตาสีฟ้า!
แน่นอนว่าเพศต้องเป็นผู้หญิง!
ผิวขาวอมชมพู ส่วนเสื้อ... อา ยุ่งยากจัง สุ่มไปเลยดีไหมนะ?
หนิงเหมิงเข้าสู่โหมดขี้เกียจอย่างรวดเร็ว ระหว่างกำลังหาปุ่มสุ่ม เธอก็เห็นไอคอนคัดลอกที่ใช้กันอยู่หลายแห่งข้างลูกเต๋ากราฟิกพิกเซล จึงหรี่ตามอง
เลื่อนเมาส์ไปวาง
【ถ้าอยากขี้เกียจ คุณอาจเลือกคัดลอกรูปลักษณ์ของตัวเองก็ได้】
หนิงเหมิง: ?
หมายความว่ายังไง?
ไม่รู้สิ ลองกดดูแล้วกัน
【กรุณาอัปโหลดรูปของบุคคลที่ต้องการคัดลอก】
อ้อ อ้อ!
ดูน่าสนใจดีแฮะ
หนิงเหมิงมั่นใจในหน้าตาตัวเองมาก จึงปรับกล้องถ่ายรูปตัวเองทันทีแล้วอัปโหลด!
อัปโหลดสำเร็จ!
ตัวละครตัวน้อยที่หน้าตาคล้ายเธออยู่หลายส่วนปรากฏขึ้นบนหน้าจอ!
เสื้อผ้าก็เหมือนกับที่เธอใส่อยู่ตอนนี้เลย! อย่างน้อยเมื่อดูเป็นพิกเซลก็เหมือนกันล่ะ!
แค่แก้สีตาก็พอ เพราะหนิงเหมิงผมสีชมพูอยู่แล้ว มีเพียงสีตาที่เป็นเหลืองอ่อน ไม่ใช่ดวงตาสีฟ้าที่เธอชอบ เลยต้องปรับนิดหน่อย!
ดีล่ะ ปรับแต่งตัวละครเสร็จแล้ว!
“ฮึ ๆ แบบนี้ดี แบบนี้อินกว่าเยอะ แต่สุดท้ายฉันก็ต้องเลี้ยงลูกสาวอยู่ดีแหละ～♪” หนิงเหมิงพึมพำไปพลางพิมพ์ชื่อบนแป้นพิมพ์ไปพลาง “ชื่อก็ต้องเป็นผลเลมอนใต้ต้นเลมอน... หืม? จำกัดแค่สี่ตัวอักษร? งั้นก็ใช้ตัวอักษรจีนได้แค่สองตัวเองสิ? แน่ใจนะ?”
ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยร้องเรียนบริษัทเกม เล่นก่อนแล้วกัน!
“สี่ตัวอักษร งั้นก็เลมอนแล้วกัน”
ผ่านไปอย่างราบรื่น
“สัตว์ที่ชอบ... ขอฉันดูหน่อย... แมว หมา ลิง?”
ทำไมมีลิงด้วยเนี่ย?
“ช่างเถอะ เอาแมวแล้วกัน ไม่ต้องพาแมวไปเดินเล่นด้วย～♪”
เอาล่ะ ปรับแต่งตัวละครเสร็จแล้ว หนิงเหมิงฮัมเพลงพลางเตรียมกด【ยืนยัน】ตรงมุมขวาล่าง แต่กลับพบว่าไอคอนยังมืดอยู่ กดไม่ได้
แปลว่ายังมีขั้นตอนที่เธอไม่ได้ทำ
“หืม? ฉันก็ใส่ชื่อแล้วนี่นา แถมไม่ได้ให้ตั้งชื่อแมวด้วย... อ๋อ ๆ ตรงนี้ยังต้องตั้งค่าเสียงด้วยเหรอ? เสียงอะไรล่ะ?” หนิงเหมิงสงสัย แต่ไม่ได้ดูให้ละเอียดนัก เธอสุ่มแตะตัวเลือกที่เด้งขึ้นมาหลายตัว เลือกเสียงที่ฟังใสไพเราะ คราวนี้ในที่สุดก็กดยืนยันได้
หนิงเหมิง: “เย่! เข้าเกม! ดาวของฉัน ฉันมาแล้ว!”
หน้าจอมืดลง แล้วภาพเคลื่อนไหวก็เริ่มขึ้น
หนิงเหมิงนิ่งคิดอยู่หนึ่งวินาที ก่อนจะกด【ข้าม】อย่างเด็ดขาด!
ข้าม!
หลังข้ามฉากไปฉากหนึ่ง ภาพก็เปลี่ยนไป ด้านล่างมีกรอบบทสนทนาเด้งขึ้นมา...
แต่สิ่งแรกที่หนิงเหมิงสังเกตเห็นคือปุ่ม【ข้าม】ตรงมุมขวาล่าง เมื่อกี้ยังอยู่ตรงมุมขวาบนอยู่เลย... ช่างเถอะ กด!
【ที่รัก ตอนที่คุณอ่านข้อความนี้...】
ข้าม!
【แม้ดาวเคราะห์ดวงนี้จะกลายเป็นดินแดนรกร้างไปแล้ว เพราะถูกขุดค้นอย่างไม่ยั้งคิด...】
ข้าม!
เมื่อกี้เธอเผลอข้ามเนื้อหาสำคัญอะไรไปหรือเปล่านะ?
ช่างเถอะ ไม่สนแล้ว
【สวัสดี หนิงเหมิง ฉันคือระบบอัจฉริยะของคุณ...】
ข้าม!
【ต่อไปจะเข้าสู่บทสอนเล่น...】
ข้าม!
【กรุณาอย่าข้ามช่วงนี้...】
ข้าม!
【นี่เป็นข้อมูลสำคัญมาก...】
ข้าม!
หลังจากกดข้ามไปไม่ต่ำกว่าสิบกว่าครั้ง หนิงเหมิงก็พบว่าไม่มีปุ่มข้ามแล้ว “หืม? เล่นได้แล้วเหรอ?”
ในภาพมีตัวละครตัวน้อยผมสีชมพูยืนอยู่หน้าอาคารที่ดูคล้ายยานอวกาศขนาดเล็ก ด้านซ้ายมีกล่องกองพะเนิน มีสิ่งที่ดูคล้ายสายพานลำเลียงเชื่อมต่อกับยาน กล่องขนาดต่าง ๆ ถูกลำเลียงออกมา แล้วค่อย ๆ กองรวมกันตามเวลา
ด้านขวาเป็นพื้นที่ว่าง มีแมวตัวหนึ่งชูหางเดินวนไปมา นั่นคือสัตว์ตัวน้อยที่หนิงเหมิงเลือกเองเมื่อครู่นี้
รูปแบบการควบคุมเป็นแบบมาตรฐาน WASD หนิงเหมิงลองเล่นดู พอมั่นใจว่าในที่สุดก็เข้าเกมแล้ว เธอก็ฮัมเพลงดึ๋งดั๋งพลางคิดว่า “จะทำอะไรให้ยุ่งยากซับซ้อนขนาดนั้น ผู้เล่นผู้ยิ่งใหญ่สำรวจเกมเองได้อยู่แล้ว!”
เธอไม่ใช่มือใหม่เสียหน่อย ไม่ต้องมีคำแนะนำเยอะแยะหรอก ฮึ ๆ ๆ!
“แมวตัวนี้เล่นด้วยได้ไหมนะ?” หนิงเหมิงคิดพลางบังคับตัวละครในเกมที่หน้าตาคล้ายเธออยู่หลายส่วนให้เดินไปหาแมวที่กำลังสำรวจโลกใบใหม่ แล้วลองกดโต้ตอบดู...
“โอ้! ลูบแมวได้ด้วย!”
ทันใดนั้น เสียงกระดิ่งใส ๆ ดังดึ๋งดั๋งก็ดังมาจากลำโพงของหนิงเหมิง
หนิงเหมิง: “หืม? เสียงนี้? หรือว่าฉันมีสายเข้า?”
ในอุปกรณ์เริ่มต้นของผู้เล่นมีอุปกรณ์สื่อสารที่ระบุไว้ชัดเจนอยู่ชิ้นหนึ่ง แต่เธอหยิบออกมาดูแล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หนิงเหมิง: ?
หนิงเหมิงเลือกลองลูบแมวอีกครั้ง ฮิ ๆ ๆ ขนนุ่มฟู น่ารักจัง!
ดึ๋งดั๋ง～♪
หนิงเหมิง: ?
ไม่กี่นาทีต่อมา หนิงเหมิงก็หน้าถอดสี
“เดี๋ยวนะ แมวตัวนี้! ทำไมถึงร้องดึ๋งดั๋งแบบนี้ล่ะ!”