เวลาหลงกั๋ว 8:05
ในห้องถ่ายทอดสดของซีซีทีวีเริ่มปรากฏภาพภายในแดนลี้ลับ
แน่นอนว่าผู้ชมก็สามารถออกจากห้องถ่ายทอดสดทางการ แล้วเข้าไปยังห้องถ่ายทอดสดของแต่ละห้องโดยตรง หรือจะไปยังห้องถ่ายทอดสดของประเทศอื่นก็ได้
ตอนนี้ในห้องถ่ายทอดสดก็มีข้อความคอมเมนต์ไหลออกมาไม่ขาดสาย
“เฮ้ย นี่เลือกออกมาแล้วเหรอ? นอนแค่พักเดียว ก็เลือกแล้ว?”
“รีบดูหน่อยว่ามีรูปแบบไหนบ้าง? ได้เลือกโรงเรียนที่เจ๋งที่สุดของพวกเรามารึเปล่า?”
“โรงเรียนที่เจ๋งที่สุด? หมายถึงโรงเรียนที่ผ่านการฝึกพิเศษนั่นน่ะเหรอ?”
“ใช่ แต่ดูท่าทางคงไม่มีอะนะ เฮ้อ น่าเสียดายจริงๆ”
“ไม่ใช่ๆ ไม่ใช่ๆ ดูเหมือนจะมีห้องเรียนหนึ่ง เป็นห้องเรียนของโรงเรียนที่ได้รับการบ่มเพาะระดับประเทศเลยนะ”
“จริงเหรอ? จริงดิ?”
...
ข้อความคอมเมนต์วิ่งเต็มหน้าจอ อยากรู้เหลือเกินว่าสามห้องที่ถูกเลือกคือสามห้องไหน!
ความสามารถของพวกเขาจะเหนือแค่ไหน?
และในตอนนี้ ซูเหย่กับพวกก็ฟื้นขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว
ทุกคนสวมเสื้อผ้าแบบดั้งเดิม กางเกงขาสั้นผ้าหยาบกับเสื้อแขนสั้นผ้าหยาบ
ที่เอวของแต่ละคนยังเหน็บขวานไว้หนึ่งเล่ม กลางกลุ่มคนยังมีหม้อเหล็กใบใหญ่อีกด้วย
ซูเหย่เงยหน้ามองไปรอบๆ พบว่าโดยรอบล้วนเป็นกำแพงภูเขาสูงชัน กลิ่นหอมของบุปผาและต้นหญ้า กับกลิ่นดินจางๆ ลอยเข้าจมูกจากทุกทิศทาง
ซูเหย่ดันตัวขึ้นจากพื้น ดินบนพื้นค่อนข้างชื้น ยกมือขึ้นมาก็มีรอยดินโคลนติดนิ้วมานิดหน่อย
ว้าว... .รอบข้างมีเสียงนกร้องที่ไม่รู้ที่มา ไม่รู้ว่าเป็นนกอะไร
“ให้ตาย สองสามห้องแท้ๆ ดันเลือกถูกห้องพวกเรา! ปกติฉันไม่ได้ตั้งใจเรียนซะหน่อย!” ซูเหย่อดบ่นไม่ได้
ตอนเรียน เขาไม่เล่นเกมก็ดูซีรีส์ หรือไม่ก็ฟังเพลง
เพราะยังไงซะ หากเขาตั้งใจเรียนสักนิด ก็คงไม่มาเรียนวิทยาลัยเทคนิค
ตอนนี้ในห้องก็มีหลายคนเริ่มฟื้นตื่นขึ้นมา มองสำรวจหุบเขารอบตัว
“โอ๊ยตะหาก ปวดเอวจัง! คงไม่ได้ตกมาจากฟ้าล่ะมั้ง?”
“จะเป็นไปได้ไง? ตกลงมาแล้วพวกเราไม่ตายห่าหรอ?”
“เฮ้ย โชคดีเกินไปแล้วมั้ย? นี่มันซื้อล็อตเตอรี่ได้เลยนะ”
“ซื้อล็อตเตอรี่อะไรกัน! ต้องรอดชีวิตกลับไปได้ก่อนถึงจะซื้อล็อตเตอรี่”
“กลับไปทำไม? กลับไปกินฝุ่นเหรอ? ดาวสีน้ำเงินทั้งดวงกลายเป็นทะเลทรายหมดแล้ว ถูกเลือกนี่มันเรื่องดีไม่ใช่เหรอ?”
“ตื่นเต้นแปลกๆ ขึ้นมายังไงไม่รู้”
“ว้าวๆๆ! โลกใหม่ ฉันมาแล้ว!”
“ว้าวว้าวโอ ฉันคือทาร์ซานมนุษย์” ชายกล้ามพอสมควรคนหนึ่ง ทุบอกด้วยความตื่นเต้น ตะโกนลั่น
สถานการณ์ในที่นั้นพลันวุ่นวายขึ้นมา
ทุกคนต่างหวาดกลัวกับเรื่องนี้ แต่ยิ่งกว่านั้นคือความตื่นเต้น และความกระหายที่จะสำรวจสิ่งที่ไม่รู้
ไม่น้อยที่ลับหมัดเตรียมพร้อม อยากจะออกไปสำรวจโลกใหม่ที่งดงามนี้ดีๆ สักรอบ
ตอนนี้ เสี่ยวเสียน ผู้ดำเนินรายการของซีซีทีวีก็เอ่ยแนะนำแล้ว
“ทุกท่าน หลังจากตรวจสอบข้อมูล เราได้ยืนยันสามห้องเรียนที่ถูกเลือกแล้ว”
“เริ่มจาก ห้องเรียนที่ล้วนเป็นนักเรียนชายนี้ คือห้องเครื่องกลไฟฟ้า 2 ของวิทยาลัยอาชีวศึกษาเจียงเฉิง สาขาที่พวกเขาเรียนคือสาขาวิชาเครื่องกลไฟฟ้า เพียงแต่ทุกครั้งที่สอบวิชาการเอาตัวรอดในป่า คะแนนของพวกเขาไม่ค่อยดีนัก เฉลี่ย 18 คะแนน...”
ระหว่างพูด สีหน้าเสี่ยวเสียนเองก็เริ่มอยู่ไม่ติด
พูดตามตรง คะแนนมันต่ำเกินไป พูดออกมาแล้วทำให้ทุกคนเสื่อมศรัทธาจริงๆ
แล้วที่สอบก็เป็นความรู้การเอาตัวรอดในป่าและการเอาตัวรอดในถิ่นทุรกันดารทั้งนั้น
พวกโง่พวกนี้คะแนนเฉลี่ยแค่ 18...
“แม่เจ้า คะแนนเฉลี่ย 18 นี่ใช่พวกนักศึกษามหาวิทยาลัยจริงเหรอ?”
“จบเห่แล้ว จบเห่แล้ว ทำไมถึงเลือกเจอห้องเรียนแบบนี้ได้นะ?”
“ให้ตายสิ ให้พวกมันเรียน พวกมันจะเลี้ยงหมู ผลเลยสอบได้ต่ำขนาดนี้ ยังจะอยู่รอดรึ?”
“เลี้ยงหมู? ข้ายังไม่เคยเห็นหมูสักตัวเลย”
“เดี้ยงแล้วเดี้ยงแล้ว เลือกใหม่ได้ไหม? ข้าประท้วง เลือกใหม่เถอะ”
“ฮ่าๆๆ หลงกั๋วจบเห่แล้ว คะแนนเฉลี่ยแค่ 18 นี่ขำจะตาย น้องชายประถมของข้ายังสอบได้สูงกว่าพวกมันเลย” ชาวเน็ตจากกิมจิแว๊บเข้ามาในห้องไลฟ์ เอ่ยเยาะเย้ย
“ฮ่าๆๆ สิบแปดคะแนน คิดไม่ถึงเลยนะ นี่มันระดับเชาวน์ไหนกัน เห็นหลงกั๋วเละแบบนี้ ข้าโล่งใจแล้ว” ชาวเน็ตจากซากุระคนหนึ่งก็เยาะเย้ยเช่นกัน
...
ในข้อความคือเสียงโอดโอยถ้วนหน้า ล้วนรู้สึกไร้กำลังและสิ้นหวังที่เจตนาแห่งสวรรค์เลือกห้องเครื่องกลไฟฟ้า 2 ของวิทยาลัยเทคนิคนี้
เพราะอย่างไรก็ตาม พฤติกรรมของพวกเขาล้วนส่งผลต่อชะตากรรมของหลงกั๋วทั้งประเทศ
...
เสี่ยวเสียนแนะนำต่อ
เขาเปลี่ยนภาพไปที่ห้องเรียนชายหญิงผสม ห้องเรียนนี้มีหลายคนที่หน้าเหมือนเด็กเรียน ดูแล้วน่าจะพึ่งพาได้กว่าห้องเครื่องกลไฟฟ้า 2 นั่นมาก
ตอนเสี่ยวเสียนแนะนำห้องนี้ สีหน้าก็ดูดีขึ้นไม่น้อย ถึงกับมีรอยยิ้มน้อยๆ
ใบหน้าท่าทางเด็กเรียนต่างๆ ปรากฏขึ้นในภาพ มองดูแล้วสบายใจอย่างยิ่ง
“ทุกท่าน อย่าได้ตื่นตระหนกไป”
“พวกเราโชคดีอยู่บ้างรอบนี้ ห้องนี้เป็นห้องของมหาวิทยาลัยทดลอง คะแนนสอบวิชาการเอาตัวรอดของพวกเขาเฉลี่ย 95 คะแนน”
“พวกเขาไม่เพียงมีความรู้การเอาตัวรอดในป่าที่ยอดเยี่ยม จิตใจก็แข็งแกร่งเช่นเดียวกับเสาเหล็ก”
ได้ยินคำแนะนำของเสี่ยวเสียน ผู้คนถึงได้ถอนหายใจโล่ง
“ดีมากๆ ดีมากๆ มีตัวเซฟโซนแล้ว มีตัวเซฟโซนแล้ว”
“ใช่เลย คะแนนเฉลี่ยตั้ง 95 นี่มันห้องอัจฉริยะชัดๆ”
“แต่การเอาตัวรอดในป่านี่น่าจะเน้นการปฏิบัติจริงมั้ง? มีแค่ทฤษฎีนี่จะไว้ใจได้เหรอ?”
“ก็ยังดีกว่าทฤษฎี 18 คะแนนให้ไว้ใจได้ล่ะมั้ง?”
“นั่นก็จริง นั่นก็จริง...”
...
สุดท้ายเสี่ยวอี๋หม่าก็เริ่มแนะนำห้องสุดท้าย คือห้องที่ล้วนเป็นผู้หญิง
บนหน้าไม่มีความรู้สึกลำบากใจ ไม่มีความรู้สึกดีใจ นิ่งเรียบเหมือนปกติ
“ทุกท่าน ห้องสุดท้ายให้ข้าแนะนำเอง”
“เดิมทีห้องนี้เรียนการท่องเที่ยว คะแนนสอบเอาตัวรอดเฉลี่ยของพวกเธอคือ 85 คะแนน ปกติก็ตั้งใจเรียนดี”
“แต่ว่า ห้องนี้ล้วนเป็นเด็กผู้หญิง อาจจะอ่อนแอกว่าหน่อยในช่วงแรก แต่ไม่ต้องกังวล ข้าเชื่อในตัวพวกเธอ”
ในข้อความก็เป็นเสียงโอดโอยอีกครั้ง
“ให้ตาย ห้องที่มีแต่เด็กผู้หญิงล้วนๆ แบบนี้มันจะเล่นยังไง?”
“ใช่เลย ถ้าเจอสัตว์ป่าสักตัว ไม่ร้องไห้ลั่นตรงนั้นเลยรึ?”
“จบแล้ว หลงกั๋วเราสามห้องนี้ดูแล้วน่าจะมีแค่ห้องเดียวที่พยุงสถานการณ์ได้นะ”
“ใช่เลย ห้องพวกโง่หนึ่ง ห้องพวกอ่อนแอหนึ่ง แล้วนี่จะเล่นยังไง?”
“ฮ่าๆๆ หลงกั๋วสามห้อง สองห้องขยะ คราวนี้หลงกั๋วจะหล่นจากแท่นเทพแล้ว” ชาวเน็ตต่างชาติคนหนึ่งเย้ย
“ห้องที่มีแต่ผู้หญิงล้วนๆ นี่มันจะเล่นยังไง? แมลงสาบตัวเดียวดงจะทำลายล้างพวกเธอหมดแล้วมั้ง?”
“แน่อยู่แล้ว หนูโผล่มาสักตัวก็สะกิดให้พวกเธอช็อกได้ล่ะ ฮ่าๆ ข้าจะดูว่าพวกเธอจะเล่นยังไง”
“ฮ่าๆ ขำจะตาย...”
...