ตั้งแต่ยุทธการครั้งนั้นผ่านไป หลินเป่ยเฉินก็ทุ่มเทจิตใจทั้งหมดลงสู่การบำเพ็ญ
เขานั่งเหยียบขาท่ามกลางมิติหงเมิ่ง ปะทะกับมู้จิ้นเยว่อย่างไม่หยุดหย่อน เพื่อขัดเกลาระดับขั้นของตน
เมื่อระดับขั้นขัดเกลาจนกลมกล่อมแล้ว เขาจะนำสองสาวมาบำเพ็ญร่วมกัน ถ่ายทอดพลังวิญญาณที่แปรวิญญาณจากหินวิญญาณไปให้พวกนางผ่านวิถีคู่บำเพ็ญ
และนับตั้งแต่รู้ว่าระหว่างการคู่บำเพ็ญ การแปรวิญญาณหินวิญญาณสามารถช่วยให้ทั้งสองสาวยกระดับระดับขั้นได้ ความใกล้ชิดระหว่างพวกเขาก็ถี่ขึ้นยิ่งกว่าเดิม
ภายใต้การหนุนหนุนของทรัพยากรมหาศาล ระดับขั้นของหลินเป่ยเฉินพุ่งจากชั้นที่แปดของขั้นสวรรค์ลี้ลับขึ้นสู่ขั้นที่หนึ่งของขั้นถามมายาโดยพรวดเดียว บรรยากาศรอบกายก็ลึกล้ำและหนักแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
และด้วยการช่วยเหลือจากการคู่บำเพ็ญของเขา มู้จิ้นเยว่ก็ก้าวข้ามคุณภาพอย่างก้าวกระโดด รำไรเลยเข้าสู่จุดสูงสุดของขั้นถามมายา
แสงไหลเวียนรอบกายนาง ดั่งสลุบด้วยรัศมีจันทร์บาง ๆ บุคลิกเย็นชาห้วงเหินเกินมนุษย์ธรรมดา ยืนอยู่ตรงนั้น ดั่งเทพธิดาจากฟ้าเก้าชั้นเสด็จลงมายังมนุษย์โลก ผู้ใดมองตรงจะไม่กล้าสบตา
หลี่ชิงเฉิงเองก็ได้รับประโยชน์ไม่น้อย ระดับขั้นพุ่งจากขั้นที่สองของขั้นถามมายาขึ้นสู่ขั้นที่ห้าในคราวเดียว
ใบหน้าของนางงดงมยิ่งกว่าเมืองอันสวยงามทั้งเมือง รูปร่างวดงดงามน่าหลงใหล ทุกท่วงท่าทุกการเคลื่อนไหวล้วนแสดงเสน่ห์ที่ซึมซาบใจ เมื่อพลังวิญญาณไหลเวียน ยิ่งเพิ่มความมีชีวิตชีวาอีกหลายประการ
เมื่อระดับขั้นรุดหน้าแล้ว หลินเป่ยเฉินจึงพาทั้งสองสาวออกจากมิติหงเมิ่ง
“เป่ยเฉิน ตามรายงานของสายลม กองทัพของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เป่ยเสวียนได้ออกเดินทางแล้ว”
มู้จิ้นเยว่มองไปยังขอบฟ้าแดนไกล คิ้วขมวดด้วยความกังวลสักหน่อย “ครั้งนี้จี้เสวียนหยวนเสด็จออกศึกด้วยพระองค์เอง แทบส่งกองกำลังออกมาจนหมดทั้งรัง แม้แต่ฮองเฮาตงฟางมู่เสวี่ยก็เสด็จมาด้วย”