ในเวลาเดียวกัน ข่าวที่ตันเถียนของหลินเป่ยเฉินฟื้นคืนก็แพร่สะพัดราวกับติดปีก ในชั่วพริบตาเดียวก็ดังไปทั่วทุกซอกซอยของนครหลวง
"ได้ยินมาหรือไม่ ตันเถียนของสิบสี่องค์ชายหลินเป่ยเฉินฟื้นคืนแล้ว!"
ในร้านน้ำชา บัณฑิตชุดเขียวผู้หนึ่งวางถ้วยชาลง ลดเสียงต่ำเอ่ยปาก นัยน์ตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
"เป็นไปได้อย่างไร?" ชายร่างใหญ่โต๊ะข้างๆ ทำหน้าไม่เชื่อ "ตันเถียนของเขาถูกทำลายไปแล้วนี่ หมอหลวงตรวจยืนยันแล้ว แม้แต่ฝ่าบาทยังทรงรับรู้ ไฉนจู่ๆ จะฟื้นคืนได้?"
"เรื่องนี้ข้าก็อธิบายไม่ชัด แต่ข่าวแม่นยำแน่นอน!" บัณฑิตกล่าวต่อ "ได้ยินว่าตอนนี้ระดับขั้นของเขากลับคืนสู่ขั้นหลอมปราณขั้นแปดแล้ว เมื่อเช้านี้ยังปะทะกับสามองค์ชายที่หน้าหอการค้าสวรรค์ลี้ลับด้วย"
"มิน่าเล่า เมื่อหลายวันก่อนจึงซ้อมสิบสามองค์ชายได้ ตันเถียนไม่ได้ถูกทำลายตั้งแต่แรก!" มีผู้ถึงบางอ้อ "ข้าก็บอกแล้ว อดีตอัจฉริยะอันดับหนึ่งของจักรวรรดิ จะล้มง่ายๆ ได้อย่างไร"
"ตามความเห็นข้า ตันเถียนของเขาน่าจะแค่ได้รับบาดเจ็บ ยังไม่ถึงขั้นถูกทำลายสิ้น จึงค่อยๆ ฟื้นฟูจนหายดี"
"มีเหตุผล! คราวนี้สนุกแน่!"
ชั่วขณะเดียว ทั่วทั้งนครหลวงต่างถกเถียงถึงข่าวการฟื้นคืนตันเถียนของหลินเป่ยเฉิน
โรงน้ำชา โรงสุรา หัวถนนและตรอกซอกซอย ล้วนได้ยินการสนทนาเกี่ยวกับตัวเขา บ้างก็ประหลาดใจ บ้างก็คาดหวัง และบ้างก็แอบหวาดหวั่น
ในพระราชวัง ตำหนักเฟิ่งเทียน
"ฝ่าบาท เพิ่งได้รับข่าว ตันเถียนของสิบสี่องค์ชายฟื้นคืนแล้วพ่ะย่ะค่ะ"
เว่ยจงเสียน ขันทีโค้งกาย เดินอย่างระมัดระวังมาตรงหน้าหลินเซียวเทียน
"ตันเถียนของเฉินเอ๋อร์ฟื้นคืน? เป็นไปได้อย่างไร?" หลินเซียวเทียนวางฎีกาในมือลงฉับพลัน ใบหน้าเผยความตกตะลึงยากจะเชื่อ
"ทูลฝ่าบาท แม่นยำแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ สิบสี่องค์ชายไม่เพียงตันเถียนฟื้นคืน แต่ระดับขั้นยังบรรลุขั้นหลอมปราณขั้นแปด เมื่อครู่ที่หน้าหอการค้าสวรรค์ลี้ลับ ยังมีเรื่องกระทบกระทั่งกับสามองค์ชายด้วย"