ในเวลาเดียวกันแทบจะเป็นประสาทเดียวกัน บรรดาศิษย์แห่งสำนักเมฆาเขียวที่ระดับขั้นต่ำกว่าต่างลั่นไกหนื่อกำลังในมือพร้อมเพรียงกัน
ชั่ววูบ ลูกธนูจำนวนมหาศาลราวสายฝนโพล้พล้ พวยพุ่งทะยานเข้าใส่คนสามสำนักใหญ่!
เสียงหวือของลูกธนูเจาะอากาศร้องผ่านม่านฟ้า ฝนธนูแน่นขนัดบดบัดแดดร่มลงบางส่วน!
"ป้องกันตัว! ป้องกันตัวเดี๋ยวนี้!"
บรรดาผู้อาวุโสของสามสำนักหน้าเปลี่ยนสีทันที ตะโกนระงมจนเสียงแตก
ศิษย์ทุกสำนักต่างรีบยกโล่ขึ้นอย่างโกลาหล ก่อกำแพงโล่ขึ้นอย่างรวดเร็วกั้นเอาไว้เบื้องหน้า
"แกว่ก แกว่ก แกว่ก......!"
เสียงเปรี้ยงของเหล็กกระทบกัน เสียงทุ้มของลูกธนูเสียบเข้าเนื้อ และเสียงกรีดร้องสาหัส ประสานกันเป็นฉากสยองในชั่วอรุณ
ศิษย์บางคนที่เผือไปสักเสี้ยวไม่ทันได้ยกโล่ ราวกับถูกยิงจนโหว่รั่วไปทั้งตัวในทันที
เลือดสาดกระเจิง ร่างร่วงลงพื้นดังสนั่นรางถุงกระสอบเก่าแหว่ง ชโลมพื้นหินหยกเบื้องใต้เท้าย้อมแดงทั้งแผ่นในทันที
แต่สามสำนักใหญ่ก็มีการเตรียมพร้อมมาแล้วแต่แรก
เบื้องหลังแนวกองทัพ แถวของนักหนื่อต่อเนื่องยกหนื่อขึ้น รึงเชือก แล้วยิงออกไป ลูกธนูพร่างพราวทั่วฟ้าเอ่อล้นมาพร้อมเสียงหวีด พวยพุ่งเข้าหาสำนักเมฆาเขียวเช่นกัน!
ในจังหวะที่ฝนธนูสวนทางกันนั้นเอง บรรดาผู้นำระดับสูงของสำนักเมฆาเขียวก็เคลื่อนไหวแล้ว!
มู้จิ้นเยว่นำทัพมาเป็นหัวหอก ฉลององค์ขาวนวลเยี่ยมหิมะ ร่างปราดเปรียวปานสายฟ้า
สันนิษฐานขณะที่กระบี่ถูกชักออกจากฝัก เจตนากระบี่เรียบร้อยคมกริบระดับสูงสุดแคร่คมผ่านออกมา ราวกำแพงแสงสีเงิน โชกลูกธนูที่พุ่งเข้าหาจนร้านเป็นผุดเป็นกรัง!
ปลายเท้าเหยียบพื้นเบาหนึ่งครั้ง ร่างกลายเป็นเงาขาวแลบไป ต่อข้าวตาเดียวก็ปรากฏยืนตรงหน้าหลิงชางลานแล้ว!
"หลิงชางลาน! เจ้าตายเสียเดี๋ยวนี้!"