"หญิงต่ำต้อย! เจ้ากล้าทรยศเรา!"
จี้เสวียนหยวนสองตาแดงก่ำ ใบหน้าบิดเบี้ยวเกือบน่าสะพรึง จ้องมองตงฟางมู่เสวี่ยไม่วางตา น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความโกรธและเจตฆาตจนแทบไม่น่าเชื่อ
"ทรยศ?"
ตงฟางมู่เสวี่ยหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง ในดวงตาไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย "ในปีนั้นเจ้ารอจังหวะที่ข้าบาดเจ็บหนักแล้วลากข้าเข้าวังลึกไปเสียสายป่าน ใครเล่าเคยถามว่าข้าสมัครใจหรือไม่?"
"ดี! ดี! ดี!"
จี้เสวียนหยวนโกรธจัดจนกลับหัวเราะ เสียงหัวเราะเต็มไปด้วยเจตฆาตอันบ้าคลั่ง "เมื่อพวกเจ้าทั้งหลายอยากตามกัน วันนี้เราจะจัดส่งพวกเจ้าลงนรกพร้อมหน้าก็ได้!"
คำยังไม่ทันจบ สงครามพลังรอบกายเขาพุ่งทะยานขึ้นในทันที!
พลังวิญญาณสีทองพวั่นพราวพุ่งผลุบออกมา เสียงคำรามของมังกรสั่นสะเทือนสวรรค์ปฐพี มังกรยักษ์สีทองเปี่ยมชีวิตราวกับมีตัวตนจริงค่อย ๆ ปรากฏรูปร่างขึ้นเบื้องหลังเขา!
"คำสอนมังกรสวรรค์ ชั้นที่เก้า — มังกรแท้จุติลงสู่โลกมนุษย์!"
จี้เสวียนหยวนคำรามดังลั่น ทวนสีทองในมือกลายร่างเป็นมังกรทองที่คำรามกระหน่ำ อาบอำนาจทำลายฟ้าถล่มปฐพี กวาดเข้าหาตงฟางมู่เสวี่ยและมู้จิ้นเยว่ทันที!
แสงทวนที่ผ่านไปแห่งใด เบญจภาคีอันไร้แก่นสารก็สั่นคลอน ผืนดินถูกไถเป็นร่องลึกหลายวา!
"ถอย!"
ใบหน้ามู้จิ้นเยว่เปลี่ยนสี ลากตงฟางมู่เสวี่ยถอยหลังอย่างเร็วเป็นสายฟ้า!
ทั้งสองจับมือกันเหวี่ยงกระบี่ขวางกั้น แสงกระบี่สานสลับกันเป็นม่านป้องกันแน่นหนาไม่รูรั่ว!
"เพี้ยะ!"
เสียงระเบิดดังสะท้านฟ้าดิน!
ณ จุดที่เงาสามร่างประมือกัน พลังวิญญาณระเบิดออกราวกับเทวพลังอำมหิต คลื่นกระแทกสะบัดทุกสรรพสิ่งในรัศมีร้อยวากระเด็นไปในอากาศ!
ผืนปฐพีแตกร้าวเป็นตาราง เศษหินกระเด็นกระจาย ควันฝุ่นม่านหมอกปกคลุมทั่วบริเวณ!
มู้จิ้นเยว่กับตงฟางมู่เสวี่ยถูกแรงสะเทือนจนถอยหลังไปหลายสิบวา มุมปากทั้งสองปรากฏเลือดเล็กน้อย
จี้เสวียนหยวนแม้ถูกสะเทือนถอยเช่นกัน แต่ก็วางท่าหยั่งร่อนได้อย่างรวดเร็ว ในดวงตาความบ้าคลั่งยิ่งทวีคูณ
"นี่คืออำนาจแท้จริงแห่งขั้นถามมายาผลาญจบสุดหรือ...."
มู้จิ้นเยว่เช็ดเลือดที่มุมปาก ในดวงตาสั่นไหวด้วยความหนักหน่วง