ร่างเตาหลอม: โดนเซียนสาวทุกสำนักแย่งชิง

ตอนที่ 204 การหลอมรวมของตงฟางมู่เสวี่ย

8 นาที· 1.9K คำ

"กวาดล้างสมรภูมิ แหวนมิติกับถุงเก็บสมบัติทั้งหมด รวบรวมมาให้ครบ"

หลินเป่ยเฉินยืนอยู่กลางแดนบ่ายเลือด เสียงก้องไปด้วยแอรกมาตราอันสูงส่ง

บริพาราทั้งหมาร่วมกันรับอาสา แล้วลงมือค้นหากันทั่วสมรภูมิ ค่อย ๆ ดึงแหวนมิติขึ้นจากร่างเย็นชืดของศพทีละวง

ฝ่ายมหาเสนาบดีซือถูหนานนำศิษย์อีกไม่กี่คน เดินเงียบ ๆ เก็บสรีระของเพื่อนร่วมสำนักที่จากไป

ท่านปิดดวงตาของศพทุกสิ่ง เรียบร้อยเสื้อครุยที่ขาดรุ่มร่าม ท่วงท่าอ่อนโยนราวกับปลอบเด็กน้อยที่หลับใหล

พระหัตถ์ซ้ายของท่านขาดขาดไปแล้ว บาดแผลท่วมท้นด้วยผ้าแพร่ชุบเลือด แต่ยังคงทนยืนหยัด ไม่ยอมพักผ่อน

ฝ่ายบาดเจ็บพยุงกันไปมา ขากระฉอกเดินไปทางสำนักเมฆาเขียว

บ้างก็หมดแขน บ้างก็ขาพิการ บ้างก็เลือดนองทั้งกาย แต่ก็ยังกัดฟันก้าวเดินไปทีละก้าว

หลินเป่ยเฉินนำพามู้จิ้นเยว่ หลี่ชิงเฉิง และตงฟางมู่เสวี่ย เดินทวิลืบกลับสู่สำนักเมฆาเขียว

มาไกล สายตานับหมื่นแปดพันจับตามองหลินเป่ยเฉิน มีทั้งริศนา การบูชา ความสั่นสะเทือน และความไม่น่าเชื่อ

"ศิษย์พี่หลินนี่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน! ทั้งสมุหาจักราและศิษย์พี่หลี่ชิงเฉิงต่างเป็นสตรีของท่าน บัดนี้กระทั่งมเหสีเป่ยเสวียนก็ยังได้ครองคู่ด้วย..."

ศิษย์หนุ่มคนหนึ่งแห่งสำนักเมฆาเขียวแหงนหน้า ดวงตาท่วมท้นด้วยการบูชา

"นั่นมเหสีแห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เป่ยเสวียนเชียวนะ! มารดาแห่งแผ่นดิน กลับคว้าให้ได้โดยศิษย์พี่หลินด้วย!" อีกคนลั่นลิ้นชม ดวงตาท่วมด้วยริศนา

"เจ้าก็ไม่ดูซิว่าศิษย์พี่หลินเป็นผู้ใด? นั่นคือมหาปัญญาแห่งดินแดนเหนือที่หมื่นปีหาได้ยาก! บุรุษเช่นนี้ สตรีตนใดจะไม่ยินยอม?"

"ถูกแล้วถูกแล้ว! ข้าถ้าเป็นหญิง ย่อมยินยอมอยู่เคียงศิษย์พี่หลินเช่นกัน!"

เสียงสนทนาแล่นสลับกันไปมา ก้องกัมวิจรยามค่ำ

สายตาทุกสายที่มองหลินเป่ยเฉิน ล้วนแล้วแต่ประกอบด้วยการบูชาโดยไม่ปิดบัง

ราตรียามหล่นมา สมรภูมิก็ได้รับการทำความสะอาดจนสิ้นสุด

จี้จ้านเทียนเดินเข้ามาเฝ้าหน้าหลินเป่ยเฉิน ส่งมอบแหวนมิติและถุงเก็บสมบัติทั้งหมดที่รวบรวมมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป