การประลองบนเวทีประลองยังคงดำเนินต่อไป
แสงแดดเพลิงส่องสะท้อนผิวหินดำวาวให้เย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม สายเลือดที่แผ่ขยายอยู่บนเวทีสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นสีแดงจ้าตระการตา น่าสยดสยองยิ่งนัก
ในรอบต่อ ๆ มา หวั่นชิงและหลิ่วหงหวนได้ขึ้นสู่เวทีประลองตามลำดับ
คู่ต่อสู้ของทั้งสองคือศิษย์แกนกลางแห่งหอกระบี่ไท่อี้และลัทธิยมโลก ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นสามทั้งสิ้น
ทั้งสองเทฝีมือออกมาเต็มที่ แสงกระบี่ร่ายรำแล่นตัดแล้งจนฝนตกไม่ทะลุ แต่สุดท้ายก็ต้องทยอยล่าถอยภายใต้การโจมตีอันรุนแรงของอีกฝ่าย
โชคดีที่ทั้งคู่สติแล่น ทันทีที่สัมผัสได้ว่าความพ่ายแพ้เป็นที่สิ้นสุด ก็ร้องยอมแพ้เสียงดังทันควัน
ผู้เฒ่าแห่งราชวงศ์รับรู้ช้าไม่ได้เลย ร่างสั่นหายวูบแล้วช่วยทั้งสองลงจากเวทีประลองเสียก่อน
แม้เครื่องแต่งกายจะรุงรัง มุมปากมีเลือดคา ใบหน้าซีดขาวดั่งกระดาษ แต่สุดท้ายก็รอดชีวิตมาได้ เพียงแต่แววตาที่มองคู่ต่อสู้ยังคงแฝงความอัปยศและอาสนใจไม่ลงอยู่ไม่น้อย
ส่วนไป่อวี่เฉิน หลี่ชิงเฉิง และมู่หรงเจี๋ย ทั้งสามได้แสดงพลังรบอันน่าทึ่งในการต่อสู้รอบต่อมา ดั่งดาวสามดวงที่แลบปรากฏขึ้นพร้อมกันฉับพลัน ดึงสายตาของคนทั้งที่เข้าไว้
คู่ต่อสู้ของไป่อวี่เฉินเป็นศิษย์แกนกลางระดับขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นสามขั้นสุดยอดแห่งหอกระบี่ไท่อี้
เพียงเผชิญหน้ากันครั้งแรก ไป่อวี่เฉินก็พุ่งทะยานดั่งสายฟ้าสีขาว แสงกระบี่เร็วจนเหลือเพียงภาพลวงตา พริบตาเดียวก็เหลาะกระบี่ทะลุลำคอคู่ต่อสู้ วิชากระบี่สะอาดเด็ดขาด ไร้ความเลื่อนลอยแม้แต่น้อย
คู่ต่อสู้ของหลี่ชิงเฉิงเป็นศิษย์สาวระดับขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นสามแห่งลัทธิยมโลก
เธอเคลื่อนร่างเบาพลิ้วดั่งผีเสื้อ วิชากระบี่พลิ้วไหวดุจเทพธิดา ท่าทีที่ดูอ่อนหวานกลับซ่อนเร้นเครื่องมือสังหาร
เพียงหนึ่งสลับ เธอก็ปัดหลบหอกพิษของอีกฝ่ายอย่างคล่องแคล่ว แล้วสวนกระบี่ฟันคู่ต่อสู้ร่วงลงภายใต้ใบดาบ ท่วงท่าราบรื่นดั่งเมฆไหล เป็นสุนทรียภาพที่ชมแล้วเพลินตา