"สิบสี่อ๋อง เครื่องยาที่ท่านต้องการเตรียมพร้อมแล้วทั้งหมด รวมห้าแสนธนบัตรทองพ่ะย่ะค่ะ"
ทันใดนั้น ซุนก่วนซื่อนำสาวใช้หลายคน ถือกล่องไม้หนักๆ หลายใบเดินเข้ามา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มประจบประแจงเช่นเดิม
"ขอบใจเจ้า ซุนก่วนซื่อ" หลินเป่ยเฉินยิ้มพลางหันกาย หยิบธนบัตรทองห้าแสนใบหนึ่งส่งให้
"ดอกโลหิตแดง!"
โจวซูเหยาพลันเหลือบเห็นดอกไม้สีแดงประหลาดในมือสาวใช้นางหนึ่ง นางอดร้องอุทานด้วยความตกใจมิได้ ดวงตาเผยความร้อนแรงชัดเจน
นางรีบหันไปทางหลินเป่ยเฉิน เอ่ยด้วยน้ำเสียงร้อนรน: "สิบสี่อ๋อง ดอกโลหิตแดงดอกนี้ยกให้ข้าได้หรือไม่?"
ใบหน้านางน้อยครั้งจะเผยแววคาดหวัง ในแววตาถึงกับแฝงคำวิงวอน
ดอกโลหิตแดงเป็นยาเซียนหายากยิ่ง มีผลอัศจรรย์ต่อผู้บำเพ็ญขั้นรวมจิตในการทะลวงคอขวด หากหลอมเป็นโอสถโลหิตแดงได้ จะช่วยให้นางทะลวงขึ้นไปได้หนึ่งขั้นเล็กอย่างมั่นคง
นางมาหอการค้าสวรรค์ลี้ลับครานี้ ก็เพื่อตามหาดอกโลหิตแดง หวังยกระดับขั้นก่อนพิธีรับศิษย์แห่งสำนักเมฆาเขียว
หากทำได้ นางก็จะมีพลังพอหลุดพ้นพันธนาการวิวาห์ของราชวงศ์ ควบคุมชะตาชีวิตตนเองอย่างแท้จริง
"ขออภัย ดอกโลหิตแดงดอกนี้สำคัญต่อข้านัก ไม่อาจยกให้เจ้าได้"
หลินเป่ยเฉินเอ่ยเรียบๆ พลางเก็บเครื่องยาทั้งหมดลงถุงเก็บของ
เมื่อได้ยินคำปฏิเสธเด็ดขาดของหลินเป่ยเฉิน ใบหน้าของโจวซูเหยาพลันบึ้งตึง แววตาขุ่นเคืองนัก