“หญิงต่ำต้อยไม่รู้จักดีชั่ว!”
ใบหน้าของจี้อู๋เต้าบิดเบี้ยวเป็นปีศาจ แปรปรวนด้วยความโกรธและความริษยา “ไท่จื่อองค์นี้เอนเปิดมาแบบไหนกัน แต่เจ้ากล้าไปคบชู้กับศิษย์ตนเอง ดูสิ่งใดน่ารังเกียจปราศจากความละอายเช่นนี้!”
“จี้อู๋เต้า ความคิดเล็ก ๆ ในใจเจ้า ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร?”
ดวงตาของมู้จิ้นเยว่แฝงความดูหมิ่น น้ำเสียงเย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง “เจ้าก็เพียงต้องการอาศัยข้าเพื่อควบคุมสำนักเมฆาเขียวเท่านั้น คนหยาบช้าชั่วต่ำอย่างเจ้า แม้ชายทั้งแผ่นดินจะตายหมดสิ้น ข้าก็ไม่มีทางมองเห็นค่าเจ้าแม้แต่น้อย”
คำยังไม่ทันจบ กระบี่ในมือนางสอดออกจากฝักทันที แรงคลื่นกระบี่เฉียบคมไร้เทียมทานพุ่งกระพือเหมือนชายฝั่งทางช้างเผือกหกล้น พร้อมความโกลาหลที่ฉีกขาดทุกสิ่ง บุกเข้าสังหารจี้อู๋เต้าเป็นรายแรก!
จี้จ้านเทียนไม่กล้าประมาทแม้เสี้ยวเดียว ม่านสะกดลึกในดวงวิญญาณดั่งพร้อมนางมาลัยเสียบเหนือเศียร เพียงแค่เขาโยเยเพียงนิด ความปวดทะลุกระดูกก็จะถาโถมเข้ามาทันที
เขาสะบัดดาบทองคำ แสงดาบพาดผ่านห้วงฟ้าดั่งผ้าไหมสะพัด ร่วมกับมู้จิ้นเยว่เข้ากดดันสองทางหน้าหลัง กวาดตรงเข้าหาจี้อู๋เต้า!
ขณะเดียวกัน หลินเป่ยเฉิน หลี่ชิงเฉิง ฉีเหวินหลง หลิงชางลาน ล่าโชวชุ่ย รวมถึงผู้นำระดับสูงของสี่มหาสำนัก ต่างรุมเข้าสังหารกองทัพราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เป่ยเสวียนโดยพร้อมเพรียงกัน!
เหล่าศิษย์ที่ระดับขั้นต่ำกว่าของสี่มหาสำนักยืนกันท้ายหลัง รี่คันธนูและเกาทัณฑ์อย่างรวดเร็ว ธนูแรงกว่าพันคันยิงพร้อมกัน ลูกศรดั่งพายุดำแตกกระจายกลบเกลื่อนฟ้าดิน
ปลายศรแลบแสงสีน้ำเงินเร้นลับ ชัดว่าจุ่มพิษร้ายแรงไว้ ในแสงแดดกระพริบเป็นเงาสังหาร!
“สังหาร!”
เสียงโห่ร้องสังหารดังกึกก้องถึงสุดห้วงฟ้า ฉีกความเงียบสงบของที่ราบขาดสะบั้น
เลือดกับแสงดาบสานพันกัน พลังวิญญาณกับศรร่อนร่วมบิน เสียงกรีดร้อง เสียงโลหะดาบกระทบกัน และเสียงระเบิดจากการปะทะของพลังวิญญาณ ประสานรวมเป็นบทเพลงรบอันโหดเหี้ยมและพิศวง
สองกระแสมหานทีปะทะกันอย่างเดือด หมอกเลือดและฝุ่นผงชั่วลอยฟุ้งเต็มข้างฟ้า จนกระทั่งสวรรค์ถูกย้อมเป็นสีแดงมืดอันลี้ลับ