“พูดถูกนะ ก่อนหน้านี้ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมท่านจางจงชางปกครองซานตงมาหลายปี ถึงได้ขาดเงินตลอดเวลา?” จ้าวเจิ้นฉี่ถามขึ้น
“ท่านจอมพลมีทหารมากเกินไป” หวงไป่เทาถอนหายใจ “ช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดมีเกือบสองแสนคน แต่พูดได้เต็มปากว่า มีทหารที่สู้ได้จริงสักหนึ่งแสนก็ถือว่าดีแล้ว ที่เหลือล้วนเป็นโจรป่าหลงเหลือ พวกกินเงินเดือนเปล่าอีกมากมาย แค่เลี้ยงกองทัพพวกนี้ ปีหนึ่งก็ต้องใช้เงินถึง 20 ล้านเหรียญเงินหยวน ยิ่งท่านจอมพลใช้เงินมือเติบอีก แถมยังทุจริต พวกแม่ทัพภาคและแม่ทัพกองทัพใต้บังคับบัญชาก็พากันทุจริตตามไปด้วย”
“แต่ตอนนี้พวกเราไม่มีพวกกินเงินเดือนเปล่าแล้ว ถือว่าใช้ได้” หลิวซีจิ่วยิ้มขื่น “ทหารตอนนี้ล้วนเป็นนายทหารจริง ๆ พวกผู้บังคับกองพลน้อยแทบอยากจะแบ่งทหารหนึ่งนายใช้เป็นสองนาย คงไม่มีการแต่งเติมแน่นอน”
หลิวเจินเหนียนมองปัญหาได้ไกลกว่า สองหมื่นทหารเจียวตงในตอนนี้ ที่ใช้การได้จริงมีน้อยเหลือเกิน เขาทำได้เพียงดูแลกองกำลังของตัวเองให้ดี รอให้สถานการณ์รอบนอกในเจียวตงคลี่คลายลงก่อน แล้วจะรีบเร่งจัดตั้งโรงงานผลิตอาวุธของกองทัพหลู่ขึ้นมาทันที จากนั้นเริ่มปรับปรุงอุปกรณ์ของกองกำลังหลัก ตอนนี้เป็นปี 1928 แล้ว เหลือเวลาอีกเพียง 3 ปีก่อนเหตุการณ์ 18 กันยายน และอีก 9 ปีก่อนสงครามต้านทานญี่ปุ่นเต็มรูปแบบ เวลาสั้นเกินไป!
ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงเก้าปีนี้ หลิวเจินเหนียนยังต้องเผชิญกับสงครามเจียงกุ้ยในปี 1929! สงครามเจียงเฟิง! สงครามใหญ่ที่ราบภาคกลางในปี 1930! เหตุการณ์ 18 กันยายนในปี 1931! และศึกชี้เป็นชี้ตายกับหานฟู่จวี่แย่งชิงซานตงในปี 1932!