ฉินเหิงเดินตามไอลีนลงบันไดไป ไปดำเนินการส่งมอบเควสต์ที่เคาน์เตอร์หน้าโรงแรม
ไอลีนนับเหรียญทองแวววาวห้าเหรียญออกมาจากกล่องเงิน วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบบนเคาน์เตอร์ แล้วเลื่อนไปตรงหน้าฉินเหิง
เหรียญทองห้าเหรียญ สำหรับนักผจญภัยในเมืองเล็กๆ อย่างนี้ถือเป็นรายได้ที่ไม่น้อยแล้ว
ครอบครัวสามคนธรรมดาๆ ครอบครัวหนึ่ง ค่าใช้จ่ายทั้งเดือนก็แค่ประมาณหนึ่งเหรียญทองเท่านั้น
ฉินเหิงเก็บเหรียญทองทีละเหรียญ ใส่เข้าไปในมิติโลก จากนั้นก็ถอดเข็มกลัดนักผจญภัยฝึกหัดสีขาวที่หน้าอกออก เปลี่ยนเป็นเข็มกลัดระดับเหล็กดำสีดำที่ล็อคให้ไว้ แล้วส่งเข็มกลัดสีขาวคืนให้ไอลีน
ไอลีนจัดการเอกสารเสร็จ ก็ยิ้มพลางพูดกับฉินเหิงว่า "เรียบร้อยแล้ว เด็กน้อย... เอ๊ะ ไม่สิ ตอนนี้เธอเป็นนักผจญภัยแล้ว ฉันจะเรียกเธอแบบนั้นไม่ได้แล้ว ต้องเรียกชื่อเต็มของเธอแล้วล่ะ
ยินดีด้วยนะ ฉินเหิง! ตอนนี้เธอเป็นนักผจญภัยระดับเหล็กดำอย่างเป็นทางการแล้ว! นักผจญภัยระดับเหล็กดำรับเควสต์ระดับซีได้ด้วยตัวเอง และยังจับกลุ่มรับเควสต์ระดับบีได้อีกด้วย
หัวหน้าสมาคมให้สิทธิพิเศษเพิ่มเติมกับเธอ ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เธอสามารถไปยืมวิชาที่โซนพื้นฐานในห้องสมุดชั้นสองของสมาคมได้"
ฉินเหิงยิ้มพลางพยักหน้า แต่จริงๆ แล้ว เขาไม่ได้ขาดวิชาอะไรเลย
เพราะในชาติก่อน หลังจากเขาบรรลุระดับครึ่งเทพ เขาได้ไปเที่ยวห้องสมุดของราชวงศ์ทั้งห้าอาณาจักรใหญ่มาแล้ว วิชาพลังต่อสู้และคัมภีร์เวทมนตร์ที่เก็บไว้ในห้องสมุดราชวงศ์ทั้งห้า ตั้งแต่ศาสตร์ฝึกกายขั้นพื้นฐานไปจนถึงวิชาชั้นสูงที่สามารถฝึกจนถึงระดับครึ่งเทพ เขาใช้พลังจิตสแกนอ่านมาหมดแล้ว จดจำไว้ในสมอง
ว่ากันเรื่องคลังวิชา ทั้งดาวกำเนิดนี้น่าจะหาคนที่รวยกว่าปรากฏการณ์แบบนี้ไม่ได้แล้ว
แต่ที่หัวหน้าสมาคมเปิดห้องสมุดให้เขาโดยไม่รั้งรอ ความมีน้ำใจนี้เขายอมรับไว้
ชายชราที่อายุเกือบร้อยปี เคยพบเห็นทั้งอัจฉริยะและคนธรรมดามากมายเกินกว่าขนมปังที่คนส่วนใหญ่เคยกินเสียอีก ที่เขามองฉินเหิงต่างจากคนอื่น ไม่เพียงเพราะฉินเหิงอายุหกขวบก็รวมเมล็ดพลังต่อสู้ได้ แต่เป็นเพราะข้อมูลที่ฉินเหิงนำกลับมาอาจช่วยชีวิตคนในเมืองเป่ยเฟิงกว่าสองพันคนได้