ราชามารเรียกข้าว่าเพื่อน นั่นแปลว่าโลกนั่นแหละที่ผิด

ตอนที่ 6 แมวสาวไอลีน

6 นาที· 1.3K คำ

ลีน่านำฉินเหิงเดินผ่านโถงใหญ่ของสมาคมนักผจญภัยไปยังเคาน์เตอร์ด้านหน้า

เวลาผ่านไปยี่สิบห้าปี ฉินเหิงได้เห็นร่างคุ้นเคยนั้นอีกครั้ง

ผมสีเทาหยักศกถูกมัดรวมไว้อย่างไม่เป็นทางการด้านหลังศีรษะ แว่นตากรอบทองทรงกลมวางอยู่บนดั้งจมูกที่งามสง่า เบื้องหลังเลนส์คือดวงตาสีเหลืองอำพันรูม่านตาแนวตั้ง นั่นคือลักษณะของเผ่าครึ่งมนุษย์ แมวพันธุ์ครึ่งมนุษย์

บนศีรษะของนางมีหูแมวสีเทาขนปุกปุยตั้งอยู่หนึ่งคู่ ขยับกระตุกเบา ๆ เป็นครั้งคราว ด้านหลังมีหางที่ขนปุกปุยไม่แพ้กันแกว่งไปมาอย่างสบายอารมณ์

ไอลีน วิลโลว์ รองประธานสมาคมนักผจญภัยแห่งเมืองเป่ยเฟิง รับผิดชอบการรับและแจกจ่ายเควสต์ของสมาคม

แต่ตัวตนของนางนั้นมากกว่านั้น นางคือนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองเป่ยเฟิงทั้งหมด ระดับพลังถึงขั้นเจ็ด นั่นคือระดับดาบใหญ่

ในเมืองชายแดนเล็ก ๆ อย่างเมืองเป่ยเฟิง ดาบใหญ่คือผู้ที่สามารถปกป้องดินแดนได้เพียงลำพัง

ภายในสมาคมนักผจญภัยแห่งเมืองเป่ยเฟิงทั้งหมด นางคือผู้แข็งแกร่งที่สุด ส่วนประธานคนนั้น พลังฝึกฝนสูงกว่าไอลีนหนึ่งขั้นใหญ่ เป็นนักเวทขั้นหก แต่เขาอายุมากแล้ว และเป็นนักเวทสายรักษาที่เน้นการสนับสนุน พลังการต่อสู้ด้อยกว่าไอลีนมาก

ชาติก่อน ฉินเหิงเริ่มเส้นทางการฝึกฝนได้ก็เพราะไอลีน

ตอนนั้นเขาเพิ่งมายังโลกนี้ ไม่รู้อะไรเลย ทำงานรับใช้ในสมาคมนักผจญภัยเพื่อแลกข้าวกิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป