ตื่นขึ้นมาแต่เช้า หลังเลื่อนอ่านฟอรัมจนแน่ใจว่าไม่มีข่าวสารที่เป็นประโยชน์ เจียงฉางหนิงก็กำลังเคี้ยวสาหร่ายทำความสะอาด เตรียมพาเซ่ออันลี่เต๋อซือไปเก็บสาหร่ายเหมือนทุกวัน—
“วันนี้ไม่ได้”
เซ่ออันลี่เต๋อซือปฏิเสธเธออย่างที่ไม่ค่อยทำ
หางงูยาวใหญ่ตวัดรัดตัวเธอ แล้วม้วนเจียงฉางหนิงกลับเข้าไปในเปลือกหอยที่ใช้เป็นเตียงอย่างง่ายดาย
“ตั้งแต่วันนี้ไปก็ไม่ได้เหมือนกัน”
เขาดึงเจียงฉางหนิงเข้ามาในอ้อมแขน ซุกหน้าลงตรงซอกคอของเธอ แล้วถูไถเบา ๆ
“พักผ่อนให้ดี ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป เราต้องเตรียมย้ายถิ่นแล้ว”
หา?
ข่าวที่เซ่ออันลี่เต๋อซือบอกมาช่วยหยุดมือของเจียงฉางหนิงที่กำลังจะผลักเขาออกได้พอดี แถมเขายังฉวยโอกาสตอนเธอกำลังงุนงงแอบจุ๊บไปหลายที
เมียจ๋าเอ๋อ ๆ สวยด้วย หอมด้วย แอบจุ๊บ ๆ!