ใครจะรู้ว่าเงือกทะเลตนนี้กลับแสดงสีหน้างุนงงยิ่งกว่าเจียงฉางหนิงเสียอีก
“...ไม่ได้เหรอ?”
เซ่ออันลี่เต๋อซือทำหน้ามึนงง
“กฎของทะเลก็เป็นแบบนี้นี่?”
เขาชี้ตัวเอง แล้วชี้เจียงฉางหนิง ก่อนจะอธิบายสั้น ๆ ง่าย ๆ ...หรือจะเรียกว่าแต่งเรื่องก็ได้
“ฉันเป็นตัวผู้ เธอเป็นตัวเมีย พวกเราเผ่าพันธุ์เดียวกัน ฉันเก็บเธอมาได้ เธอก็เป็นภรรยาฉันแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เจียงฉางหนิงรู้สึกเหมือนสมองตัวเองมีน้ำเข้า เธอรู้สึกว่าเงือกทะเลตนนี้กำลังหลอกลวงเธอ แต่ตัวเธอก็ไม่มีความทรงจำสืบทอดอะไรเลย...
“ฉันหมายถึงว่า เผื่อว่าฉันมีแฟนอยู่แล้ว...หมายถึงคู่ครองน่ะ?”
หืม?
แต่ภรรยาหอมฟุ้งไปทั้งตัว มีกลิ่นหอมเฉพาะตัวของภรรยาเท่านั้น ไม่มีกลิ่นตัวผู้ตัวอื่นติดอยู่เลยสักนิด?
อีกอย่าง—
“ถ้าคู่ครองของเธอปล่อยให้เธอเป็นปลาโดดเดี่ยวอยู่ที่นี่ แล้วจะมีคู่ครองแบบนั้นไปทำไม?”
เซ่ออันลี่เต๋อซือพูดอย่างเห็นเป็นเรื่องสมควร
“พวกไร้ประโยชน์ไม่มีสิทธิ์มีภรรยา!”
เจียงฉางหนิง: ...จู่ ๆ ก็ไม่รู้จะค้านอะไรดี แถมยังเข้ากับแนวคิดที่ว่าผู้แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะอยู่รอดอย่างน่าประหลาด
ดังนั้น...
เป้าหมายที่แท้จริงของเงือกทะเลตนนี้คือการหาคู่หรือ?