“นี่ผมกลับมาแล้วเหรอ?”
เมื่อมองถนนตรงหน้าที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา ชายหนุ่มก็อดทอดถอนใจไม่ได้
“เอ่อ โฮสต์ ฉันมีข่าวดีหนึ่งเรื่องกับข่าวร้ายหนึ่งเรื่อง อยากฟังเรื่องไหนก่อน?” เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นในหัวของชายหนุ่มอย่างกะทันหัน
“เฮ้อ บอกข่าวดีก่อนแล้วกัน” ชายหนุ่มถอนหายใจ ก่อนตอบกลับในใจ
“ยินดีด้วย โฮสต์ออกจากโลกโปเกมอนและกลับมายังโลกเดิมของตัวเองแล้ว...”
“แล้วข่าวร้ายล่ะ?” ชายหนุ่มไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก กลับถามต่อถึงข่าวร้าย
“...ตอนเคลื่อนย้ายเกิดปัญหาขึ้นเล็กน้อย ทำให้โลกโปเกมอนหลอมรวมกับโลกนี้ ส่งผลให้โลกนี้เปลี่ยนแปลงไป...”
“เปลี่ยนตรงไหนบ้าง? บอกมาเลยว่าอะไรเปลี่ยนไป”
“ช่างเถอะ โฮสต์ดูเองดีกว่า”
ทันทีที่ระบบพูดจบ ชายหนุ่มก็รู้สึกว่ามีความรู้บางอย่างผุดขึ้นมาในหัวอย่างกะทันหัน
เพราะเดินทางในโลกโปเกมอนมาเป็นเวลานาน ร่างกายของชายหนุ่มจึงแข็งแกร่งขึ้นมาก ตอนที่ความรู้เหล่านั้นถาโถมเข้ามาในหัว เขาเพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะคลายออกอย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก ชายหนุ่มก็ย่อยความรู้เหล่านั้นจนหมด
อะไรกันเนี่ย! โลกนี้มีโปเกมอนแล้ว!
จากความรู้ที่เพิ่งได้รับมา หยุนอี้ได้รู้ว่าโลกของตัวเองเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร
ในสมัยโบราณ โปเกมอนปรากฏตัวขึ้นในโลกนี้อย่างกะทันหัน หลังจากพัฒนามาหลายพันปี ตอนนี้โปเกมอนก็ผสานเข้ากับชีวิตมนุษย์อย่างสมบูรณ์ กลายเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ในชีวิตประจำวัน
มิน่าล่ะ เมื่อกี้ถึงได้เห็นเงาที่คุ้นตาอยู่บ้าง
ตอนแรกเขานึกว่าตาฝาด ที่ไหนได้ นั่นเป็นโปเกมอนจริง ๆ
“ระบบ แกนี่มันอัจฉริยะชะมัดเลย...”
......
เมื่อมองอาคารที่คุ้นเคยตรงหน้า หยุนอี้สูดหายใจลึกเพื่อสงบใจที่เริ่มประหม่า
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจากไปนานแค่ไหนแล้ว
ระหว่างที่คุยกับระบบเมื่อครู่ หยุนอี้ก็ยอมรับความจริงที่ว่าโลกของเขาหลอมรวมกับโลกโปเกมอนแล้ว
อย่างไรเสีย คนที่เขาคุ้นเคยก็ยังอยู่ที่นี่ ถ้าอย่างนั้นที่นี่ก็คือบ้านของเขา
เดิมทีหยุนอี้เป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลายธรรมดา ๆ ที่เพิ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ
วันหนึ่งตอนปิดเทอม เขาถูกระบบพาไปยังภูมิภาคพัลเดียในโลกโปเกมอน ขณะที่กำลังนอนหลับ
ด้วยความช่วยเหลือของระบบ หยุนอี้ได้เข้าเรียนที่สถาบันส้มและรับโปเกมอนเริ่มต้นของตัวเอง จากนั้นก็เริ่มเส้นทางการเป็นเทรนเนอร์อย่างเป็นทางการ
ระบบบอกเขาว่า ขอแค่ได้เป็นแชมเปียนของภูมิภาคพัลเดียและจับเทรพากอสได้ มันก็จะพาเขากลับไปยังโลกเดิม
แม้หยุนอี้จะเคยฝันอยากไปโลกโปเกมอนมาตลอด แต่ในโลกเดิมเขาก็มีครอบครัวที่อบอุ่น
ดังนั้น เพื่อจะได้กลับบ้านสักวัน หยุนอี้จึงเริ่มมุ่งมั่นฝึกฝนเพื่อเป็นแชมเปียน
หลังผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มามากมาย หยุนอี้ก็เอาชนะจิเซล ประธานสมาคมโปเกมอนแห่งภูมิภาคพัลเดีย และกลายเป็นเทรนเนอร์ระดับแชมเปียน ก่อนจะตามหาและจับเทรพากอสได้สำเร็จในเขตศูนย์
ระบบก็รักษาคำพูด หลังจากหยุนอี้บอกลาเพื่อน ๆ แล้ว มันก็พาเขากลับมายังโลกเดิม
จากนั้นก็เป็นเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด โลกโปเกมอนกับโลกเดิมของเขาจึงหลอมรวมกันตั้งแต่เมื่อนานมาแล้ว
แต่สำหรับหยุนอี้ เรื่องนี้ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไร เพราะระบบบอกเขาว่าโปเกมอนทั้งหมดที่จับได้ระหว่างเดินทางในภูมิภาคพัลเดียยังอยู่ครบ
ต้องรู้ไว้ว่า หยุนอี้เป็นเทรนเนอร์ระดับแชมเปียนในภูมิภาคพัลเดียนะ
ถึงโปเกมอนของเขาจะยังไปไม่ถึงระดับของโปเกมอนในตำนาน แต่ตัวที่อ่อนแอที่สุดก็ยังมีพลังระดับจตุรเทพ
ตราบใดที่ไม่เจอโปเกมอนในตำนานพวกนั้น เขาก็ถือว่าเป็นหนึ่งในคนที่แข็งแกร่งที่สุดของโลกนี้ได้เลย
(ระดับเริ่มต้น เลเวล 1-10, ระดับกลาง เลเวล 11-20, ระดับสูง เลเวล 21-30, ระดับมืออาชีพ เลเวล 31-40, ระดับยิม เลเวล 41-55, ระดับจตุรเทพฝึกหัด เลเวล 56-69, ระดับจตุรเทพ เลเวล 70-80, ระดับแชมเปียน เลเวล 81-90, ระดับมาสเตอร์ เลเวล 91-100, ระดับเทพ เลเวล 100 ขึ้นไป)
(ในโลกความเป็นจริงไม่มีข้อมูลระดับที่ชัดเจนแบบนี้ มีเพียงขอบเขตโดยประมาณ ตัวเลขที่ระบุไว้มีไว้เพื่อแบ่งระดับให้เข้าใจง่าย)
หยุนอี้สูดหายใจลึกเพื่อสงบใจที่เริ่มประหม่าอีกครั้ง
จากนั้นเขาก็ยื่นมือไปเคาะประตู “แม่ ผมกลับมาแล้ว เปิดประตูหน่อยครับ”
จากคำอธิบายของระบบเมื่อครู่ หยุนอี้ได้รู้ว่าตอนนี้เป็นช่วงบ่ายของวันที่เขาถูกพาตัวไป ในสายตาของคนในโลกนี้ เขาหายไปเพียงครึ่งวันสั้น ๆ เท่านั้น
ไม่นาน ประตูก็เปิดออก
“เจ้าลูกคนนี้ เมื่อเช้าหายไปไหนมาทั้งวัน? โทร. ไปก็ไม่รับสายอีก”
หยุนอี้พยายามสงบใจที่ตื่นเต้น ก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ แล้วเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน
เพราะเขายังไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องนี้ให้แม่ฟังอย่างไร จึงทำได้เพียงยิ้มแห้ง ๆ แล้วเกาหัว
“เอาละ ยืนเอ๋ออยู่หน้าประตูทำไม? รีบเข้ามาสิ” แม่ของหยุนอี้หันหลังเดินไปทางห้องครัวพลางพูด “รีบไปล้างมือเตรียมกินข้าวกลางวันได้แล้ว”
หยุนอี้พยักหน้าแล้วเดินเข้าบ้าน
เมื่อเห็นภาพตรงหน้าที่คุ้นเคย เขาหยิกตัวเองแรง ๆ พอรู้สึกเจ็บจึงค่อยปล่อยมือ
ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องจริง ไม่ได้ฝันไป!
กลับถึงห้อง หยุนอี้ก็เอนตัวลงบนเตียง พลางย่อยความทรงจำที่ระบบถ่ายทอดให้
เพราะโลกนี้เปลี่ยนแปลงไป ประสบการณ์ของเขาจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อยด้วย
เพื่อไม่ให้คนที่คุ้นเคยกับเขาสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง ระบบจึงถ่ายทอดความทรงจำบางส่วนที่เกี่ยวข้องเข้ามาในหัวของหยุนอี้
ไม่นาน หยุนอี้ก็ย่อยความทรงจำเหล่านั้นจนหมด
เขานอนอยู่บนเตียงแล้วถอนหายใจยาว
ประสบการณ์ก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก ก็แค่มีเรื่องเกี่ยวกับโปเกมอนเพิ่มเข้ามาบ้าง
แต่หลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว มีบางอย่างเปลี่ยนไป
อย่างเช่น เดิมทีเขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับสองธรรมดาได้ แต่หลังจากโลกหลอมรวมกับโปเกมอนแล้ว เขากลับได้รับคัดเลือกเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโมตู ในสาขาการเพาะเลี้ยงโปเกมอน
ส่วนเหตุผลที่ไม่ได้เลือกสาขาการต่อสู้เหรอ?
เพราะคะแนนที่ต้องใช้เข้าสาขาการต่อสู้สูงเกินไป เพื่อความแน่ใจ เขาเลยเลือกสาขาการเพาะเลี้ยง
นักเพาะเลี้ยงเหรอ? อืม ก็ดีเหมือนกัน ความสามารถของเขาไปถึงจุดสูงสุดของมนุษย์ในโลกนี้นานแล้ว ลองเลือกเส้นทางใหม่ดูบ้างก็น่าจะเป็นทางเลือกที่ดี
เพราะเดินทางไปทั่วระหว่างอยู่ในภูมิภาคพัลเดีย หยุนอี้จึงมีความรู้เกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงอยู่ไม่น้อย ถึงขั้นสอบได้ใบรับรองนักเพาะเลี้ยงระดับกลางด้วย
(ระดับนักเพาะเลี้ยงแบ่งเป็น ระดับเริ่มต้น ระดับกลาง ระดับสูง และระดับพิเศษ)
ส่วนเหตุผลที่ไม่สอบใบรับรองระดับสูง ก็เพราะต้องใช้เวลามากเกินไป
อีกอย่าง ตอนนั้นเขาคิดแค่ว่าอยากรีบกลับบ้าน จะได้ไม่ทำให้ครอบครัวเป็นห่วง พลังส่วนใหญ่จึงทุ่มไปกับการฝึกโปเกมอน เลยไม่ได้สอบต่อ