อู๋กุ้ยเซียงได้ยินไจ๋จิ่งเฉินพูดจาข่มขู่ ทั้งยังมีสายตาน่ากลัวเช่นนั้น ก็คิดในใจว่าคราวนี้คงปิดบังต่อไปไม่ได้แล้ว สุดท้ายลุงกับหลานก็ต้องแตกหักกันจริง ๆ
เดิมทีไจ๋เยว่บอกว่าจะรอให้ใบยื่นเรื่องแต่งงานอนุมัติก่อน แล้วค่อยอธิบายเรื่องนี้กับไจ๋จิ่งเฉินด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้...
เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ถูกเปิดโปงแล้ว นางก็ทำได้เพียงเงียบงัน ก่อนจะตอบคนตรงหน้าไปว่า
“เป็นลุงของคุณ ไจ๋เยว่”
ทันทีที่ได้ยินคำพูดไม่กี่คำนี้ ไจ๋จิ่งเฉินก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
ส่วนเจิ้งไห่กับหลี่จื้อหย่งที่ยืนกินแตงโมชมเรื่องสนุกอยู่ข้าง ๆ มาตลอด ตอนนี้ต่างก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ กว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้ทั้งฟอง
ไม่มีอะไรอื่นหรอก เพราะข่าวนี้ชวนตะลึงไม่แพ้กับการรู้ว่าผู้หญิงที่หัวหน้ากลุ่มชอบตั้งแต่แรกเห็น ก็คือ “สาวบ้านนอก” คนที่เขาเคยรังเกียจสารพัด
แถมยังน่าตกใจกว่านั้นเสียอีก ราวกับฟ้าผ่าลงกลางที่ราบ
ทั้งคู่หันคออย่างเชื่องช้า มองหัวหน้ากลุ่มที่ตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง ในใจก็รู้สึกทั้งซับซ้อนและเห็นใจ
หัวหน้ากลุ่มอยากแก้แค้นคนที่หมายปองคู่หมั้นของเขา แต่ถ้าคนนั้นเป็นลุงแท้ ๆ ของเขาล่ะ? แล้วเขาจะเอาคืนได้อย่างไร?
ยืนนิ่งอยู่กับที่
ตอนนี้สมองของไจ๋จิ่งเฉินปั่นป่วนไปหมด เขาจ้องมองป้าอู๋อย่างเหม่อลอย
อู๋กุ้ยเซียงเห็นเขาตกตะลึงจนตั้งตัวไม่ติด จึงพูดกับเขาว่า
“คุณยอมแพ้เถอะ คุณพลาดเสิ่นเจียวไปแล้ว ตอนนี้เสิ่นเจียวกับลุงของคุณ ไจ๋เยว่ ต่างก็รักกัน
พวกเขาบอกคุณปู่ของคุณแล้ว ตอนนี้กำลังเลือกวันแต่งงานกันอยู่ พวกเราก็กำลังเตรียมของสำหรับเสิ่นเจียวออกเรือน”