ฉื่อมู่พบว่าเวลาฟ้าสางใน【เกมมรณะ】สอดคล้องกับเวลาในโลกความเป็นจริงโดยประมาณ
เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น เสียงผู้คนก็ค่อย ๆ ดังขึ้นในป่าอันเงียบสงัด
เขากับโต้วซานชวนยืนอยู่บนต้นไม้ ได้ยินคนคุยกันอยู่ไม่ไกลใต้ต้นไม้ว่า
「เมื่อกี้ฉันได้รับแจ้งว่าปลุกพรสวรรค์ได้แล้ว พวกคุณล่ะ? ของฉันเป็นระดับซี!」
「เหมือนกัน แบบนี้สิถึงจะสมเหตุสมผล ไม่อย่างนั้นจะไปสู้กับพวกสัตว์ประหลาดได้ยังไง?」
「ชู่! เบาเสียงหน่อย เดี๋ยวก็ล่อสัตว์ประหลาดมาอีกหรอก」
「พวกเราเดินเข้าศูนย์กลางมาตลอด สัตว์ประหลาดเหมือนจะอยู่รอบนอกนะ แต่ที่คุณพูดก็ถูก เบาเสียงหน่อยดีกว่า... เผื่อไปทำให้ผู้เล่นที่วิปริตแถมแข็งแกร่งไม่พอใจ พวกเราคงเจอดีแน่」
เสียงสวบสาบดังมาจากใต้ต้นไม้ ผู้เล่นสี่คนซึ่งมีสีผิวและพูดคนละภาษารวมตัวกันเป็นทีมชั่วคราว
ตอนนี้พวกเขากำลังพูดคุยถึงทักษะพรสวรรค์ของกันและกัน
ฉื่อมู่รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
ผู้เล่นในเกมรอบที่แล้วของพวกเขาเพิ่งปลุกพรสวรรค์ได้หลังเกมจบ แต่ผู้เล่นหน้าใหม่ที่เข้ามาในเกมรอบนี้กลับปลุกพรสวรรค์ได้หลังผ่านไปคืนเดียวอย่างนั้นหรือ?
แถมฟังจากที่พวกเขาพูด ดูเหมือนจะเป็นพรสวรรค์ระดับซีที่พัฒนาได้ทั้งหมด
หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉื่อมู่ก็เริ่มเข้าใจจุดประสงค์ของเกมนี้แล้ว—
ผู้เล่นเก่าในรอบที่แล้วต้องมีชีวิตรอดจนเกมจบ จึงจะมีสิทธิ์ปลุกพรสวรรค์ของตัวเอง
ส่วน【เกมมรณะ】รอบนี้ ผู้เล่นหน้าใหม่ต้องเผชิญทั้งผู้เล่นเก่าและสัตว์ประหลาด ภัยคุกคามสองด้าน สถานการณ์จึงเอาชีวิตรอดได้ยากกว่ารอบที่แล้วซึ่งยังมีที่พักพิงมาก