“เจียนหลี่ เลิกยุ่งกับเขาได้แล้ว เธอเป็นลูกสาวตระกูลใหญ่ร่ำรวย แกเทียบเธอไม่ได้สักเศษเสี้ยว”
“การดิ้นรนมันเหนื่อยเกินไปแล้ว ฉันแค่อยากกินข้าวอุ่นๆ สักมื้อ มันผิดมากเหรอ?”
เจียนหลี่สูดลมหายใจเข้าลึก กลั้นแรงอยากชกหน้าหนุ่มหน้าขาวตรงหน้าให้ยุบไปหนึ่งกำหมัด
เธอพยายามควบคุมน้ำเสียงให้มั่นคงที่สุดแล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้มายุ่งกับแก ฉันแค่ขอเงินห้าพันที่แกยืมฉันไปคืน”
ชายตรงหน้าเธอคือลู่ฮ่าวหราน แฟนเก่าที่เพิ่งเลิกกันได้ไม่นาน หน้าตาพอมีพิษมีภัย แถมสีหน้ายังแฝงความน่าสมเพชและหม่นหมองอีกเล็กน้อย
เจียนหลี่รู้จักเขาตอนมหาวิทยาลัย ปีสี่ถึงเริ่มคบกัน หลังเรียนจบก็ต่างคนต่างทำงานเป็นลูกจ้างไปวันๆ ไปพร้อมกับรักษาความสัมพันธ์ที่ไม่ร้อนไม่หนาวนี้เอาไว้
ถึงความรักจะไม่ลึกซึ้งนัก แต่ก็เป็นรักแรก และโดนนอกใจด้วย… ความโกรธมันก็พลุ่งขึ้นมาไม่น้อย
ลู่ฮ่าวหรานเบิกตากว้าง “หลี่หลี่ ฉันคิดว่าเรารักกันจริงๆ นะ ทำไมเธอไร้ยางอายขนาดนี้ เลิกกันแล้วยังจะทวงเงินแฟนเก่าอีกเหรอ?”
“ไร้ยางอายอะไรไม่ไร้ยางอาย! นั่นมันเงินที่แกยืมไป แกต้องคืน ไม่งั้นฉันจะไปหาคุณหนูใหญ่คนนั้นของแกเดี๋ยวนี้เลย อย่าได้หวังว่าจะได้กินข้าวอุ่นๆ ต่อไป!”
เจียนหลี่ทนไม่ไหวจริงๆ ไอ้ผู้ชายหมาตัวนี้!
เมื่อไม่นานมานี้มาขอยืมเงินบอกว่ามีเรื่องด่วน ตอนนี้ถึงรู้ว่าเรื่องด่วนนั่นคือการไปเอาใจคุณหนูใหญ่
มันก็แค่หาประตูหลังกินข้าวอุ่นๆ ไปเรื่อยๆ นั่นแหละ!
แต่ที่ยืมไปก็คือยืมไป เธอต้องทวงคืน
ลู่ฮ่าวหรานเม้มริมฝีปาก สีหน้าเจ็บปวดระทม ท้ายที่สุดก็ยังหยิบโทรศัพท์ออกมา ถอนหายใจอย่างหดหู่
“ก็ได้ หลี่หลี่ รอเดี๋ยวนะ ฉันกู้เงินจากแอปกู้เงินมาคืนเธอ”
สิบนาทีต่อมา
เจียนหลี่ได้รับเงินห้าพันบาทที่เป็นของเธอกลับคืนมา เธอไม่แม้แต่จะเสียสายตาให้ลู่ฮ่าวหราน
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะทำสิ่งที่เธออยากทำมาตลอด —
นั่นคือชกจมูกเขาให้ยุบหนึ่งที
ลู่ฮ่าวหรานก้มหลังอยู่ข้างหลัง พลางด่าโวยวายพร้อมกับเสียงร้องโอดโอย
เจียนหลี่ไม่หยุดเดิน กลับถึงที่พักแล้วยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น เลยไปค้นหาในโซเชียลมีเดียที่เธอกับลู่ฮ่าวหรานใช้ร่วมกัน จนพบแอคเคาท์ของคุณหนูใหญ่คนนั้น ชื่อว่า[ซ่างเซี่ยงไป๋เฉ่า]
เธอลังเลอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็ตัดสินใจส่งข้อความส่วนตัวไปหาเธอว่า: [ลู่ฮ่าวหรานเป็นผู้ชายสารเลว ฉันเป็นแฟนเก่าที่เพิ่งเลิกกับเขาไป เขาหวังเงินเธอ อย่าโดนเขาหลอกล่ะ]
อีกฝ่ายยังไม่ตอบกลับ เจียนหลี่ก็ไม่ได้ตั้งใจรอคอยอะไร
เธอแค่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นน่าจะมีสิทธิ์ได้รู้ความจริง จะได้ไม่มีผู้หญิงคนไหนโดนผู้ชายสารเลวหลอกอีก
ออกจากโซเชียลมีเดีย เจียนหลี่กำลังจะนอนหลับสักงีบ แต่จู่ๆ ก็พบว่ามีแอปใหม่โผล่มาบนโทรศัพท์โดยไม่รู้ตัว
ไอคอนสีดำสนิท ตรงกลางเป็นห้องเล็กๆ ที่มีแสงสลัว ภายในห้องมีพิกเซลตัวเล็กๆ ที่กำลังนั่งกอดเข่าร้องไห้
ดูน่าสงสารน่าดู
ใต้ไอคอนเป็นชื่อเกมสีดำเรียบๆ —
[เกมมรณะ]
โทรศัพท์ดาวน์โหลดมัลแวร์มาตอนไหนกันนะ?
เจียนหลี่ส่ายหัว เธอไม่ได้ร่ำรวยนัก แบกรับความเสี่ยงที่โทรศัพท์จะโดนไวรัสโจมตีไม่ไหว เธอจึงใช้นิ้วจิ้มไปที่ไอคอน เตรียมจะถอนการติดตั้งแอปนี้ทิ้ง
แต่นิ้วกำลังจะแตะลงไปพอดี พิกเซลตัวเล็กๆ บนไอคอนก็เงยหน้าขึ้นทันใด
ดวงตาพิกเซลสีดำเม็ดเล็กๆ กำลัง “เป๊ะป๋อง เป๊ะป๋อง” ร่วงหล่นสิ่งใสๆ สีขาวลงมา ดูน่าสงสารอยู่ไม่น้อย
เจียนหลี่ใจอ่อนลง นิ้วของเธอขยับไปอย่างเผลอตัว เปิดเกมขึ้นมา
[ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกมมรณะ ผู้เล่นเจียนหลี่ โปรดกรอกไอดีเกมของคุณ หลังจากกรอกแล้วไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้]
ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้?
เธอก็ไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่ ที่จริงก็แค่จะเล่นฆ่าเวลาเฉยๆ เธอจึงพิมพ์คำว่า[ผู้ดูแลระบบ]ลงไป
[ไอดีไม่ผ่านข้อกำหนด กรุณากรอกใหม่]
เจียนหลี่รู้สึกเอือมระอา เกมนี้ไม่ให้ลองเล่นสักสองสามนาทีด้วยซ้ำ ตั้งเงื่อนไขวุ่ยว้ายขนาดนี้แบบนี้ไม่ใช่ขับไล่นักเล่นเหรอ?
แต่เธอตอนนี้อารมณ์หงุดหงิดและหดหู่จริงๆ รีบร้อนต้องการอะไรมาดึงความสนใจ เธอจึงเปลี่ยนไปหนึ่งตัวแล้วเล่นต่อไป
แต่เพราะมีเงื่อนไขเยอะ ทำให้ดูไม่เหมือนแอปหลอกลวงเท่าไหร่
[ผู้เล่น"กวนไม่อวน" เข้าเกมแล้ว โปรดจดจำข้อต่อไปนี้ให้ดี:]
[1 ตัวเกมที่เกี่ยวข้องกับคุณนั้นมีอยู่จริง โปรดพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อให้เขามีชีวิตรอด]
[2 เมื่อตัวเกมที่เกี่ยวข้องกับคุณตาย คุณจะรับช่วงต่อจากเขาเพื่อเข้าสู่เกมถัดไป]
[3 เกมอยู่ในช่วงทดสอบภายใน กำหนดการเปิดให้บริการทั่วไปยังไม่แน่นอน]
[4 นี่อาจไม่ใช่แค่เกมเท่านั้น โปรดจริงจังกับมัน! จริงจัง! จริงจังที่สุด!!! ]
ข้อสุดท้ายที่มีเครื่องหมายตกใจสีแดงสดราวกับจะล้นออกมาจากหน้าจอ
เดี๋ยวนี้เกมเล็กๆ หลายเกมทำอะไรเกินจริง แต่คำเตือนที่เกินจริงขนาดนี้เธอเพิ่งจะเจอเป็นครั้งแรก
เจียนหลี่ยังไม่ทันได้วิพากษ์วิจารณ์ ภาพบนหน้าจอก็เปลี่ยนไป กลายเป็นห้องเล็กๆ ที่มืดสลัว
เหมือนกับที่อยู่บนไอคอนเกม แต่ชัดเจนและมีรายละเอียดมากกว่า
ตรงกลางห้องมีเตียงหนึ่งหลัง บนเตียงมีพิกเซลตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งนั่งพิงอยู่ ร่างกายมีสีแดงๆ เขียวๆ
เหนือหัวพิกเซลตัวน้อยมีตัวอักษรสีดำสี่ตัวว่า[สุสานไร้ศพ] รอบตัวมีสถานะเชิงลบลอยออกมาเป็นตัวอักษรอย่างต่อเนื่อง:
[ตื่นตัว][หิว][ง่วงนอน][เลือดไหล][หวาดกลัว][เปล่าเปลี่ยว]…
เกมเลี้ยงดูและไถ่ถอนเหรอ? น่าสนใจดี เจียนหลี่คลิกไปที่ร่างกายพิกเซลของตัวน้อย ข้อมูลสภาพร่างกายของตัวน้อยก็แสดงออกมาทันที
[พลังชีวิต]: 23/100 (ต่ำ)
[ความอิ่ม]: 8/100 (อาจจะอดตายได้)
[ค่าจิตใจ]: 18/100 (ใกล้จะพังทลาย)
[พละกำลัง]: 5
[ความว่องไว]: 3
[สติปัญญา]: 8
[เสบียง]: ยังไม่มี
พิกเซลตัวน้อยที่สิ้นหวังและใกล้จะอดตาย กำลังนั่งซบอยู่บนเตียง
ด้านบนของหน้าจอเกมขึ้นข้อความแนะนำพอดี: [สามารถให้อาหารแก่"สุสานไร้ศพ"ได้]
ช่องเสบียงของผู้เล่นแสดง: [น้ำแร่]*1 [ขนมปัง]*1
งั้นก็ให้อาหารสิ ยังไงก็แค่เล่นเกมฆ่าเวลาเฉยๆ ตอนนี้เธอต้องการอะไรมาดึงความสนใจจริงๆ
-
ฉื่อมู่ ทั้งสองข้างของน่องมีบาดแผลเลือดไหลไม่หยุด เพิ่งจะฉีกผ้าปูที่นอนพันแผลอย่างหยาบๆ ไปหยกๆ
เขานั่งพิงหัวเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง เสื้อผ้าราคาแพงฉีกขาดเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ผมและใบหน้าที่คมชัดก็เปรอะไปด้วยเลือดและสิ่งสกปรก
ดวงตาสีดำทอดต่ำ เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า สับสน และไม่ยอมจำนน
ในห้องเล็กๆ ที่มืดสลัวเงียบสงัด มีเพียงเสียงหายใจที่สิ้นหวังและค่อนข้างหนักหน่วงของตัวเอง
เขาถูกขังอยู่ในที่โหดร้ายนี้มาเกือบสองวันแล้ว เมื่อสองวันก่อนเขายังนอนอยู่ในวิลล่าหลังใหญ่ของตัวเอง แค่กะพริบตาก็ถูกส่งมาที่นี่
มีเสียงอิเล็กทรอนิกส์แจ้งว่าที่นี่เรียกว่า[เกมมรณะ] ครั้งนี้พวกเขาต้องอยู่รอดในเกมให้ได้สี่วัน
สองวันมานี้เขาเคยเปิดประตูบานนั้นออก ด้านนอกประตูเป็นทางเดินและห้องอีกหลายห้องที่คล้ายกัน ดูเหมือนจะเป็นพวกที่เรียกว่า[ผู้เล่น]เหมือนกับเขา
นอกจาก[ผู้เล่น]แล้ว ก็คือ[สิ่งประหลาด]
ตอนนี้ผู้เล่นอย่างพวกเขาต้องปกป้องห้องและไล่สิ่งประหลาดออกไป ถึงจะเอาตัวรอดอย่างยากลำบากได้
แต่ไม่คิดว่า เมื่อกี้เขาพบว่ามี[สิ่งประหลาด]ปรากฏขึ้นในห้องด้วยเหมือนกัน มันซ่อนอยู่ใต้เตียง
ถ้าไม่ลงจากเตียงก็ไม่เป็นไร แต่พอลงจากเตียงเมื่อไหร่ จะมีกรรไกรเล่มหนึ่งยื่นออกมาจากใต้เตียง มาหนีบขาของเขา
เขาถึงได้บาดเจ็บแบบนี้
ยังเหลือเวลาอีกเกือบสองวัน ด้านนอกประตูสิ่งประหลาดจ้องเขม็ง ใต้เตียงก็มีสิ่งประหลาดดักรอ
โชคดีที่การโจมตีของสิ่งประหลาดดูเหมือนจะมีข้อจำกัดและรูปแบบตายตัว ตอนนี้เขานอนอยู่บนเตียง อีกฝ่ายก็ยังคงนิ่งเฉยไม่ขยับ
แต่นี่ไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหา เขาบาดเจ็บ ทั้งเจ็บทั้งหิว คลื่นสิ่งประหลาดระลอกหน้าโจมตีประตู เขาอาจจะตายได้
ในขณะที่สิ้นหวัง เกมก็มีข้อความแจ้งเตือนใหม่:
[กำลังจะสุ่มจับคู่ผู้เล่นที่เกี่ยวข้องให้กับผู้เล่นทุกคน "เกมมรณะ"จะแสดงบนโทรศัพท์ของผู้เล่นที่เกี่ยวข้องในรูปแบบเกมมือถือ]
[จับคู่ผู้เล่นที่เกี่ยวข้องแบบสุ่มให้คุณแล้ว: "กวนไม่อวน"]
ฉื่อมู่ “วืด” ลุกขึ้นนั่งทันที
ผู้เล่นที่เกี่ยวข้อง? แสดงบนโทรศัพท์อีกฝ่ายในรูปแบบเกมมือถือ?
นี่มันแกล้งเขาเล่นหรือไง?
แค่เล่นเกม ตัวละครในเกมตายก็ตาย แต่เขาคือคนที่มีชีวิต!
อีกอย่าง[กวนไม่อวน]ฟังดูก็ไม่ใช่คนดีอะไร…
["กวนไม่อวน"ได้ส่งเสบียงให้คุณ: ขนมปัง*1 น้ำแร่*1]