ฉื่อมู่คลำทางฝ่าความมืดต่อไปอีกพักหนึ่ง ระหว่างทางก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนจากระบบ:
【“ผู้ดูแลสุสาน” ส่งทรัพยากรให้คุณ: ไม้ขีดไฟ*1】
ในฝ่ามือของเขามีกล่องไม้ขีดไฟเล็ก ๆ วางอยู่
พอได้กำมันไว้ ก็พลันรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก ร่างกายที่ทั้งเย็นและเปียกชุ่มก็ดูเหมือนจะอบอุ่นขึ้นไม่น้อย
ในเกมเอาชีวิตรอดอันโหดร้ายนี้ เขาจะไม่มีวันเชื่อใจคนแปลกหน้าที่พบในเกมง่าย ๆ เด็ดขาด
แต่กับเพื่อนร่วมทีมลึกลับที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน เขากลับเชื่อใจได้อย่างไม่มีเงื่อนไข
ในเกมรอบก่อน อีกฝ่ายช่วยชีวิตเขาหลายครั้งหลายครา ทรัพยากรที่ส่งมาให้แต่ละครั้งก็เหมาะเจาะพอดี แก้ปัญหาที่เขาเผชิญได้อย่างหมดจด
โดยเฉพาะตอนที่เขาฆ่าผู้เล่นเป็นครั้งแรก “ผู้ดูแลสุสาน” ส่งหมั่นโถวมาให้สองลูก ถึงกับคำนึงถึงสภาพจิตใจที่กำลังคลื่นไส้และแทบแตกสลายของเขาในตอนนั้นได้เป็นอย่างดี
แน่นอนว่าครั้งนี้ก็เช่นกัน อีกฝ่ายไม่ได้ส่งคบเพลิงมาให้ แต่เป็นเพียงกล่องไม้ขีดไฟเล็ก ๆ ที่ดูไม่มีอะไรสะดุดตา
แต่ฉื่อมู่กลับคิดว่ามันมีประโยชน์อย่างยิ่ง
แบบนี้ไม่ดีกว่าคบเพลิงตั้งเยอะหรือ? อยากก่อไฟตรงไหนก็จุดไม้ขีดได้ทันที แถมเปลวไฟเล็กจ้อยยังไม่ดึงดูดความสนใจด้วย
เพื่อนร่วมทีมยังคงพึ่งพาได้เหมือนเคย
ฉื่อมู่เก็บไม้ขีดไฟใส่กระเป๋าเป้ คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจหาที่ซ่อนตัวก่อน
เขาไม่รู้ว่าภูมิประเทศในป่าแห่งนี้เป็นอย่างไร และไม่รู้ด้วยว่าความมืดจะยืดเยื้อไปอีกนานแค่ไหน
หนาวเหลือเกิน และที่สำคัญที่สุดคือ—