คืนนั้นทั้งสองดื่มกันไปไม่น้อย หลินต้งเจ๋อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นเพราะ………………（ตัดออก ตัดออก……）。
เจียงชิงมองคนตรงหน้าด้วยแววตากระจ่างใส รอยยิ้มที่มั่นใจว่าจะต้องได้ดั่งใจผุดขึ้นที่มุมปาก
“อืม!”
หลินต้งเจ๋อไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์เหล้ากับความปรารถนาทำให้เขาขาดสติหรือเปล่า เขาคว้ามือที่วางอยู่บนอกตัวเองไว้
ออกแรงเพียงนิดเดียว ร่างที่อยู่ด้านหลังก็ถูกพลิกให้หันมาเผชิญหน้ากัน
“ตัดออก……ตัดออก……ตัดออก…………”
เจียงชิงไม่ฟังเขาพูด เธอแหงนหน้าขึ้นจูบปิดปากที่พร่ำไม่หยุดของเขาทันที
หลินต้งเจ๋ออดทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว ความรู้สึกที่ได้สัมผัสในชั่วพริบตา……ทำให้เขาดีใจจนแทบคลั่ง
เจียงชิงไม่พอใจกับการสัมผัสเพียงผิวเผิน เธอเริ่ม……ตัดออก……
เธอเริ่มหยั่งเชิง จากนั้น……,……, ท้ายที่สุดยังกัดเบา ๆ อีกด้วย
หลินต้งเจ๋อถูกเธอปลุกเร้าให้ตอบโต้กลับ เริ่มเป็นฝ่ายรุกบ้าง สัมผัสได้ว่าเขาไม่ค่อยมีประสบการณ์ เพราะริมฝีปากของเจียงชิงเจ็บขึ้นมาอีกครั้งจากการถูกเขากัด
เธอทุบเขาไปหมัดหนึ่ง “เบา ๆ หน่อย สิ มัน……เกินไปแล้ว”
หลินต้งเจ๋อถูกจูบเร่าร้อนตรงไปตรงมานี้…… เขาจูบเธออีกครั้งอย่างไม่สนอะไรทั้งนั้น
“ตัดออก……”
เจียงชิงชี้นำเขา…………………………
หลินต้งเจ๋อเป็นหนุ่มซื่อบื้อ ริมฝีปากของเขาขยับ มือก็ขยับ ส่วนร่างกายท่อนล่างก็ร้อนผ่าว
เจียงชิงนั่งอยู่บนตัวเขา และยัง……………………（ตัดออก）。