เจียงชิงเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยอมให้ผู้ชายคนนี้ขึ้นมาบนห้องได้
เธอยังกอดช่อกุหลาบไว้ในมือ แต่ทั้งคนทั้งดอกไม้กลับถูกเขากดลงบนเตียง กลิ่นกุหลาบเข้มข้นอบอวลอยู่ในโพรงจมูก
หลินต้งเจ๋อกำลังออดอ้อนเธอ “เธอตกลงแล้วใช่ไหม พอรับฉันไว้แล้ว ฉันก็จะได้ดูแลเธออย่างเปิดเผยเสียที”
“ฉันซักผ้าทำกับข้าวให้เธอ รับรองว่าจะไม่ตอบโต้เวลาถูกตี ไม่เถียงเวลาถูกด่า ให้ฉันเป็นแฟนเธอเถอะนะ”
“ถ้ายังไม่ยอมอีก ฉันจะจี้เธอแล้วนะ”
เด็กชะมัด
แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำขู่ของเขาได้ผลหรือเปล่า เจียงชิงถึงได้ตอบตกลง
“หลินต้งเจ๋อ ต่อจากนี้นายเป็นคนของฉันแล้ว ต้องเชื่อฟังด้วยล่ะ~ ไม่อย่างนั้น…”
มือที่กดอยู่พลันออกแรง เขาครางฮือ
“ฉันจะตอนนาย!”
หลินต้งเจ๋อสัมผัสได้ถึงมือซุกซนที่กำลังป่วน เผลอไม่ได้ก็เริ่มประทับจูบถี่ ๆ ลงบนร่างเธอ
ลมหายใจของทั้งคู่เริ่มหนักหน่วง เจียงชิงคาบกลีบกุหลาบไว้หนึ่งกลีบ ก่อนจะยิ้มยั่วเขา
เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้เขาเข้ามาใกล้
กลีบดอกไม้ที่ถูกบดขยี้ส่งกลิ่นกุหลาบเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม บนกลีบยังมีหยดน้ำค้างเกาะอยู่
หยดน้ำค้างร่วงลงทีละหยด เขายังไม่พอใจกับสภาพตอนนี้
ไม่นานนัก ในห้องก็มีเสียงคำรามอันอัดอั้นดังขึ้น พร้อมเสียงครางเป็นระยะ เสียงทั้งสองประสานกันจนแยกไม่ออก
……
ฟ้าเพิ่งสาง หลินต้งเจ๋อก็กอดเธอไว้ด้วยสีหน้าอิ่มเอม เขาไม่เคยรู้สึกพึงพอใจได้ขนาดนี้มาก่อน
เขาถอนหายใจออกมา “เจียงชิง เธอคือชีวิตของฉัน”