สวี่เวยใช้ชีวิตมหาวิทยาลัยของตัวเองอย่างมีความสุข แถมยังสนุกกับมันมากด้วย
ทางเธอทุกอย่างราบรื่นดี แต่ฝั่งฟางเซี่ยเหวินกลับวุ่นวายไปหมด
หลังจากหวงอี้เหมยทะเลาะกับแม่ของเขาอีกครั้ง ฟางเซี่ยเหวินก็เพิ่งเลิกงานกลับมา พอเจอสถานการณ์ตรงหน้าก็ปวดหัวจนแทบระเบิด
“พวกเธอยังหนุ่มสาวกันอยู่ ควรเริ่มวางแผนมีลูกคนที่สองได้แล้ว”
“เด็กสองคนอายุห่างกันไม่มากก็ดี จะได้เลี้ยงง่าย ฉันพูดตรงไหนไม่ถูกหรือไง เธอจำเป็นต้องตะคอกใส่ฉันด้วยเหรอ”
“แม่! ตอนนี้พวกเรายังไม่คิดเรื่องมีลูกคนที่สอง แม่ช่วยหยุดเร่งได้ไหม หนูพูดไปหลายรอบแล้วว่าเรามีไท่ชูคนเดียวก็พอ” หวงอี้เหมยเองก็ปวดหัวมาก
การเลี้ยงลูกสูบพลังงานของเธอไปเยอะแล้ว เธอไม่มีแรงจะทะเลาะต่อจริง ๆ
“ฟางเซี่ยเหวิน! คุณไปคุยกับแม่เอง ฉันไม่อยากพูดแล้ว” เธออุ้มลูกกลับเข้าห้องไปทันที
“ดูท่าทางหล่อนสิ สะใภ้ที่ไหนเขาทำหน้าใส่แม่สามีกันแบบนี้ เธอไปหาผู้หญิงแบบไหนมาแต่งงานด้วยเนี่ย วัน ๆ เอาแต่...”
“แม่! ผมเหนื่อยมาก แม่ช่วยหยุดสักทีได้ไหม!”
“ให้ฉันหยุดเหรอ! แล้วทำไมไม่ไปพูดกับเมียแกบ้างล่ะ อ้อ ฉันรังแกง่ายสินะ แกรู้ไหมว่าฉัน...”
เขาหนีเข้าไปในห้องหนังสืออย่างเหนื่อยล้า บ้านหลังนี้ใกล้จะทำให้เขาหายใจไม่ออกเต็มที
“คนที่ให้คุณไปสืบก่อนหน้านี้ ได้เรื่องยังไงบ้าง”
“คุณฟาง อีกฝ่ายเป็นนักศึกษาปีสามครับ รายละเอียดผมส่งไปให้ทางอีเมลแล้ว”
“อืม”
ผู้ช่วยรู้กาลเทศะ รีบวางสายไป ฟางเซี่ยเหวินมองรูปถ่ายของเธอ ในรูปหญิงสาวยิ้มหวานราวกับดอกไม้