เธอกลายเป็นหมิงจูแห่งตระกูลกัวลั่วแล้ว ตอนนี้กำลังนอนมองม่านเหนือศีรษะ พลางฟังเสียงเอะอะจากด้านนอก
“เบาเสียงหน่อย คุณหนูยังหลับอยู่”
“เสียงเธอดังที่สุดในนี้แท้ ๆ ยังมีหน้ามาบอกให้พวกเราเบาเสียงอีก คนที่ควรเบาเสียงน่ะเธอต่างหาก”
“พูดว่าอะไรนะ!”
“ชิงจู พวกเธอกำลังทะเลาะอะไรกัน” ทันใดนั้นด้านนอกก็เงียบลง ประตูถูกผลักเปิด สาวใช้สองคนก้มหน้าเดินเข้ามาใกล้
“คุณหนูตื่นแล้วหรือเจ้าคะ บ่าวจะปรนนิบัติคุณหนูล้างหน้าแต่งตัวเจ้าค่ะ”
“อืม”
แต่เช้าตรู่เธอก็ไปคารวะมารดาที่เรือน พอทำความเข้าใจเรื่องราวคร่าว ๆ แล้วก็พบว่าฐานะของเธอไม่ธรรมดาจริง ๆ
มารดาเป็นบุตรีของหมิงซ่าง พระสวามีเจ้าหญิงเหอซั่ว ส่วนตาของเธอคือเยว่เล่อ อ๋องอันชิงแห่งต้าชิง
ไม่ต้องกลัวว่าจะต้องใช้ชีวิตลำบากแล้ว
เธอยังมีพี่สาวอีกสองคน ซึ่งยังไม่ได้ออกเรือนทั้งคู่
เพราะเธอเป็นน้องเล็กของบ้าน จึงเป็นที่รักใคร่ที่สุด แม้แต่พี่สาวคนรองที่เอาแต่ใจและเอะอะโวยวายก็ยังสู้เธอไม่ได้
“ท่านแม่ ดูสิ นางมาถึงเป็นคนสุดท้ายอีกแล้ว ต้องตื่นสายแน่ ๆ” นี่คือหมิงอวี้ พี่สาวคนรองของเธอ
“หมิงอวี้ นั่งให้เรียบร้อย” หมิงฮุ่ย พี่สาวคนโตไม่พอใจที่น้องสาวส่งเสียงเอะอะ ไม่สำรวมกิริยา
“เอาละ นั่งลงกันก่อน มีเรื่องสำคัญจะพูด”
“หมิงจู มานั่งข้างแม่”
“อีกไม่กี่วันในวังจะจัดงานเลี้ยง ฝ่าบาททรงอนุญาตให้แต่ละบ้านพาครอบครัวไปด้วย คราวนี้พวกเจ้าก็ไปพร้อมกันเถอะ”
“ท่านแม่ ลูกไม่อยากไป ท่านช่วยบอกว่าลูกยังไม่หายจากไข้หวัด แล้วให้ลูกอยู่ที่จวนเถอะนะท่านแม่~”