ไม่ว่าระบบจะร้องเรียกอย่างไร เจียงชิงก็เพียงยืนมองเขาจมลงไปจากริมฝั่ง เห็นว่าเขาไม่มีทีท่าว่าจะดิ้นรนเลยสักนิด
ดูท่าการฝึกฝนเธอมาหลายเดือนจะได้ผลดีทีเดียว
เธอมองผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ พอเห็นว่าเวลาใกล้ได้ที่แล้วก็โดดลงไปลากเขาขึ้นมา
“แค่ก ๆ ๆ ๆ” เขานึกว่าตัวเองคงต้องตายอยู่ก้นแม่น้ำแบบนั้น แต่คิดอีกที มันก็ดูไม่เลวเหมือนกัน
ไม่คิดเลยว่าเธอจะมาช่วยเขา
“อย่าตายนะ” ไม่อย่างนั้นเธอจะเล่นอะไรล่ะ
“ได้” เสียงไออย่างหนักทำให้เสียงของเขาแหบพร่า
ต้วนเจียสวี่คิดว่าวันเวลาแบบนี้จะดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ แต่ใครจะคิดว่าเจียงชิงจะหายตัวไปกะทันหันในอีกหนึ่งปีต่อมา ต้วนเจียสวี่ที่เคยชินกับการมีเธออยู่ข้างกายถึงกับคลุ้มคลั่ง
หาเธอเท่าไรก็ไม่เจอ เขาถึงขั้นไปถามเจียงอิ่ง
“ให้มันตายอยู่ข้างนอกไปซะก็ดี”
ต้วนเจียสวี่ไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเธอถึงไม่เป็นห่วงเจียงชิงกันเลย ทำไมถึงใจดำได้ขนาดนี้ ทั้งที่เธอเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของอีกฝ่าย
เขาไปแจ้งตำรวจ แต่กลับถูกด่าว่ายุ่งไม่เข้าเรื่อง
เจียงชิงหายไปจากชีวิตของเขาอย่างสิ้นเชิง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นหรือตาย
ต้วนเจียสวี่เดินไปที่หน้าโรงเรียนตามความเคยชิน แต่ก็ไม่เห็นเด็กสาวคนนั้นอีกแล้ว
ริมแม่น้ำที่พวกเขาไปด้วยกันบ่อย ๆ ก็เหลือเพียงเขาคนเดียว เขากระโดดลงแม่น้ำแล้วมีคนช่วยขึ้นมา แต่คนที่ช่วยเขาไม่ใช่คนที่เขาเฝ้ารอ
เจียงชิงมองคนที่ดวงตาไร้ประกาย ในใจมีแต่ความภาคภูมิใจ
ดูสิ สำเร็จขนาดไหน
［โฮสต์ ทำไมถึงไปล่ะ］ ทั้งที่เป็นแบบนี้แล้ว ก็ไม่เข้าใจว่าการจากไปของโฮสต์มีความหมายอะไร