วันที่เซี่ยซุ่ยซุ่ยว่าจ้างฉู่เชียนสิงให้ตัดรากถอนโคนฉีฮุยไม่ให้มีทายาทสืบสกุล นางก็ไปหาลุงเป้ย ขอยืมแมงป่องเป็นมาหนึ่งไห
ว่ากันว่า เหล้าแมงป่องช่วยบำรุงเอ็นและกระดูกให้แข็งแรง เสริมรากฐานบำรุงพลัง
บุรุษแห่งจวนแม่ทัพออกรบย่อมบาดเจ็บฟกช้ำอยู่เสมอ พ่อบ้านเป้ยหยวนเหมียวเลี้ยงแมงป่องไว้ไม่น้อย ทุกปีแช่เหล้ายาสิบกว่าไหส่งไปยังชายแดน
ได้ยินว่าเซี่ยซุ่ยซุ่ยต้องการแมงป่องด่วน ลุงเป้ยก็มอบให้นางหนึ่งไหเล็กทันที
เซี่ยซุ่ยซุ่ยโอบไหกลับศาลาชิงอู๋อย่างทะนุถนอม พอฟ้ามืดก็ให้ไห่ถังหาชุดสั้นที่บ่าวไพร่ใส่กันทั่วไปมาให้นางเปลี่ยน
กอดไหแมงป่อง แอบออกจากจวน
ที่หัวมุมถนน นางป้ายโคลนที่หน้า แล้วคลานเข้าจวนอัครเสนาบดีทางช่องหมา
ซ่อนตัวหลบหลีกไปจนถึงเรือนของเซียวซานซาน
เวลานี้เป็นเวลาอาหารค่ำ ผู้คนในจวนอัครเสนาบดีล้วนกินอาหารกันที่ห้องโถงหน้า พวกเขาไม่มีทางคิดว่าเซี่ยซุ่ยซุ่ยจะมาเยือนจวนอัครเสนาบดี
เซี่ยซุ่ยซุ่ยแอบชะโงกมองอยู่ที่หน้าประตูเรือนของเซียวซานซาน เห็น “ไหดองผัก” ที่ดูธรรมดาไม่สะดุดตาใบหนึ่งตั้งอยู่เงียบ ๆ ใต้ระเบียงหน้าครัวเล็กของเซียวซานซาน
“เก็บ!”
จากหน้าประตูถึงไหดองผักไม่ถึงสิบห้าจั้ง ไหดองผักก็เข้าไปอยู่ในมิติในชั่วพริบตา
ในมิตินางรีบเปิดจุกดู จริงดังคาด ในไหดองผักไม่มีผักดองเลย มีแต่สมุดบัญชีและจดหมายกองหนึ่ง
นางหยิบสมุดบัญชีออกมา ปล่อยแมงป่องสิบกว่าตัวลงในไหดองผัก แล้วย้ายไหดองผักกลับที่เดิม
เดินย้อนทางเดิมกลับจวนแม่ทัพ
เป้ยหยวนเหมียวเกือบจำนางไม่ได้ ดูสิ ทั้งตัวทั้งหัวเต็มไปด้วยดิน ราวกับขอทานน้อยชัด ๆ!
“คุณหนู ท่านนี่...?”
“จุ๊ ๆ อย่าให้แม่ข้าได้ยินนะ”
นางแอบย่องกลับศาลาชิงอู๋ ไห่ถังเห็นแผลที่มือทั้งสองของนางแตกอีก ก็ปวดใจพูดว่า “คุณหนู ท่านไปทำอะไรมาเจ้าคะ?”
เซี่ยซุ่ยซุ่ยยิ้มกว้าง ไม่ตอบ
หากมิใช่ชาติก่อนตอนหนีลงใต้ ได้ยินฉีอวี้โรวโอ้อวดกับฉีจื่อรุยว่า “คิดนอกกรอบทำตรงข้าม” นางตายก็ไม่มีทางคิดว่าในไหดองผักจะเต็มไปด้วยสมุดบัญชีลับของฉีฮุย
คนทั่วไปย่อมซ่อนความลับสำคัญที่สุดไว้ในห้องหนังสือ ใครจะวางไว้ในไหดองผักเล่า?
มีสมุดบัญชีเหล่านี้ แม้ฉีฮุยจะพบว่าห้องพระคลังถูกขโมย ก็ไม่กล้าส่งเสียง