ภายในห้อง 201
หลินมู่ซวงและหลินมู่เสวี่ยเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันนี้ให้ฟังหย่าชีฟังอย่างไม่ปิดบัง—
สวีหว่านตายแล้ว...
ผู้หญิงในทีมสร้างบรรยากาศสองคนก็ตายแล้ว...
นักบวชถูกลู่หย่วนสังหารด้วยมือของเขาเอง สัตว์ประหลาดในหมอกดำถูกขับไล่ ทีมหญิงล้วนสุดท้ายคุกเข่าอ้อนวอนให้ลู่หย่วนอยู่ต่อ แต่เขาปฏิเสธโดยไม่แม้แต่จะหันหลังกลับ
ฟังหย่าชีนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าประตูห้องนอนใหญ่ฟังอยู่ สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากความตกใจในตอนแรกค่อยๆ กลายเป็นความเย็นชา ในที่สุดในดวงตาสวยๆ นั้นก็ก่อตัวเป็นความโกรธที่ชัดเจนขึ้นมา
“ลู่หย่วนทำเกินไปแล้ว”
เสียงของฟังหย่าชีเต็มไปด้วยความโกรธที่อัดอั้น ดังก้องอยู่ในห้อง 201
ผู้หญิงทุกคนในห้อง 201 ต่างตกตะลึง
ลู่หย่วนทำเกินไป?
เกินไปยังไง?
หรือว่า...ไม่ใช่ลู่หย่วนที่ลงมือช่วยพวกเธอไว้หรอกหรือ?
และในตอนนี้ ฟังหย่าชีก็พูดต่อว่า “ทั้งหมดเป็นเพราะเขา”
“ไม่อย่างนั้นสวีหว่านก็ไม่ตาย พี่น้องของเราก็ไม่ตาย”
“เขารู้มานานแล้วว่ามีพลังที่จะจัดการนักบวชได้ ทำไมไม่ลงมือช่วยแต่แรกล่ะ?!”
เธอยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น ร่างกายเอนไปข้างหน้าเล็กน้อย
“เขาทำได้ที่จะลงมือจัดการนักบวชคนนั้นให้เร็วกว่านี้ แต่กลับรอให้เรื่องใหญ่ค่อยลงมือ”
“พอคนตายแล้วค่อยมาสะสาง นี่ไม่ใช่ความคิดที่ไม่บริสุทธิ์หรืออะไร?”