กลางคืน.
ลู่หย่วนนั่งลงบนเก้าอี้หน้าประตูด้วยความเหนื่อยล้า วางดาบศึกจักรกลไว้ข้างมือ แล้วเริ่มเฝ้ายามตามนิสัย
เขาพิงพนักเก้าอี้ ยืดไหล่—ไหล่และเอวรู้สึกปวดเมื่อยราวกับถูกดูดพลังจนหมด
ชิวหยวนหลังกลายเป็นปีศาจหญิงแข็งแกร่งเกินไปจริง ๆ ทั้งความแข็งแกร่งและความอดทนเพิ่มขึ้นอีกระดับ แต่ก่อนชิวหยวนสู้กับเขาได้ไม่นาน แต่คืนนี้เขารู้สึกได้ถึงสัญญาณ "เกือบถูกดูดแห้ง"
แต่ก็เป็นเรื่องดี
ยิ่งชิวหยวนแข็งแกร่งเท่าไหร่ ก็ยิ่งช่วยเหลือเขาได้มากเท่านั้น
ในยุคสิ้นโลกนี้ ลู่หย่วนรู้ดีว่าคนเดียวไม่อาจยืนหยัดได้
ยิ่งมีผู้ช่วยและพลังสนับสนุนมากเท่าไหร่ โอกาสรอดจากวิกฤตก็ยิ่งมากขึ้น
การฝึกฝนชิวหยวนและซูมู่มู่ให้เก่งขึ้นเป็นสิ่งสำคัญมาก
เขาหลับตา พิงพนักเก้าอี้ ผ่อนลมหายใจให้สม่ำเสมอ และผ่อนคลายร่างกายขณะเฝ้ายามต่อไป
เวลาผ่านไปทีละวินาที
ในที่สุดก็ถึงเที่ยงคืน
ถึงเวลาเซ็นชื่อ
ลู่หย่วนส่งจิตลงไปในส่วนลึกของสมอง
แผงโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงเวลาลอยอยู่ในความว่างมืด ตัวอักษรพิเศษปรากฏขึ้นเป็นลำดับ
ลู่หย่วนเอ่ยในใจว่าเซ็นชื่อ
ตัวอักษรบนแผงกระพริบ แล้วค่อย ๆ ปรากฏข้อความแจ้งเตือนสามบรรทัด
รางวัลแรกที่ได้จากการเซ็นชื่อคือรางวัลคุณสมบัติ—พละกำลัง+1
ถึงจะไม่ดีเท่าจิตใจ+1 แต่สำหรับเขาในตอนนี้ก็ถือว่ารางวัลดีมาก
ในการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดหลายครั้งก่อนหน้านี้ เขารู้สึกชัดเจนว่าพละกำลังของเขายังไม่พอ หลายครั้งที่ฟันโดนสัตว์ประหลาดแต่ก็แค่ทำให้บาดเจ็บภายนอก ไม่สามารถฆ่าได้ในหนึ่งดาบ