สิ่งที่ควรพูดเธอก็พูดหมดแล้ว
201 ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง
ความเงียบครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อนๆ ทั้งหมด—ครั้งก่อนเป็นความกลัว ตกใจ ยังไม่ทันตั้งสติ
แต่ครั้งนี้ ความเงียบมีบางอย่างที่หนักหน่วงยิ่งกว่า
นั่นคือโลกทัศน์กำลังค่อยๆ พังทลาย
เหล่าพี่น้องสาวหอมนุ่มในยุคขี้เถ้าก็อยู่รอดได้
ไม่ต้องมีผู้ชายก็อยู่รอดได้...
ตอนนี้ ความจริงตบหน้าพวกเธอเต็มๆ
ลู่หย่วนไม่ต้องสงสัยเลย กำลังโจมตีแบบลดมิติ!
ช่องว่างใหญ่เกินไป
มากจนถึงขนาดที่แม้แต่กำลังจะอิจฉาก็ไม่มี
ซือเว่ย (กู่หลาน ตาม glossary: ซือเว่ย—แต่จริงๆ ควรเป็น กู่หลาน ฉันจะใช้ตาม glossary) นั่งอยู่ที่มุม มองดูใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจและสับสน แล้วส่ายหัวเบาๆ
เธอเดามานานแล้วว่าทางลู่หย่วนไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่คิดว่าจะถึงขนาดนี้
การแก้ปัญหาไฟฟ้าและน้ำในยุคขี้เถ้าได้สำเร็จเกินจินตนาการของเธอโดยสิ้นเชิง
ลู่หย่วนทำได้ยังไงกันแน่?
ตอนนั้นเอง มีคนเหลือบมองไปทางห้องนอนใหญ่ แล้วถามด้วยความแปลกใจ: "หย่าฉีกลับมาอยู่แต่ในห้องเลย"
"เธอเป็นอะไรไป?"
"ไม่รู้สิ รู้สึกแปลกๆ"
"คงไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"
............
ลู่หย่วนไม่ได้อยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของซูมู่มู่ นานนัก
เขาลุกขึ้นออกจากห้องนอนใหญ่ มาที่ห้องนั่งเล่น