คำเตือนของยายแก่เขาเชื่อไม่ได้ทั้งหมด และคำพูดของนักบวชเขาก็เชื่อไม่ได้ทั้งหมดเช่นกัน
เก็บไพ่ไว้ทั้งสองฝ่ายนั่นแหละคือทางเลือกที่ดีที่สุด
หลังจากเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว
ละครต่อไปก็ดูว่าพวกมันจะเล่นกันยังไง
ลู่หย่วนมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ยิ้มเยาะด้วยความสนุกสนาน
........
ถังซือกลับมาที่ 201
ผู้หญิงหลายคนในห้องกระจายกันอยู่ตามจุดต่างๆ บางคนพิงกำแพงเหม่อลอย บางคนนั่งขดตัวมุมห้องเคี้ยวบิสกิตอัดแข็ง บางคนคุยกันเบาๆ
พอเห็นถังซือเข้ามา หลายคนเกือบจะเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน สายตาจับจ้องมาที่เธอเป็นแถวเดียว
สวีหว่านเป็นคนแรกที่ลุกขึ้น เดินเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ดูเกินจริง:
"ซือซือ! ไปไหนมา? พวกเราหาเธอตั้งนานแล้ว! เจออันตรายอะไรหรือเปล่า? เป็นห่วงจะแย่!"
ปากพูดว่าห่วง แต่แววตากลับกวาดสายตามองถังซือไปมา ราวกับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง
ตามมาด้วยผู้หญิงอีกสองคนที่โผเข้าหา พูดกันคนละคำสองคำถามคล้ายกัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงใย แต่แววตากลับเต็มไปด้วยการสอดส่ายและลองเชิง
สีหน้าของถังซือเย็นชา
เธอมองออกชัดเจน ผู้หญิงพวกนี้ถึงแม้ภายนอกจะดูร้อนรน
แต่จริงๆ แล้วไม่ได้ห่วงว่าเธอไปไหนมา เจออะไรมาหรอก
พวกเธอแค่เดาได้ว่าเธอไปหาลู่หย่วนมา อยากรู้ผลลัพธ์—ได้ของมาหรือเปล่า ลู่หย่วนถูกจัดการได้หรือไม่