วันสิ้นโลกแล้ว ยังจะแย่งเป็นสายแข็งประจำแพตช์อีกเหรอ?

ตอนที่ 7 ใจจริง

5 นาที· 1.2K คำ

ระยะห่างระหว่างทั้งสองหดเหลือไม่ถึงหนึ่งช่วงแขนทันที

แสงอุ่นจากตะเกียงแคมป์สาดมาจากด้านข้าง ส่องใบหน้าที่งดงามยั่วยวนของนางให้ดูมีชีวิตชีวายิ่งขึ้น

หญิงวัยสามสิบต้น ๆ กำลังอยู่ในช่วงที่มีเสน่ห์ที่สุด ดวงตาคมที่ผสมความอ่อนโยนแบบแม่สาวใหญ่เข้ากับการอ่อนแอได้พอดีในตอนนี้ ชวนให้ยากที่จะละสายตา

นางสวมเสื้อคลุมบางสีเข้ม กระดุมเม็ดหนึ่งเปิดออกโดยไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

จากมุมมองของลู่หย่วน เขามองเห็นผิวกายขาวเนียนใต้เสื้อคลุมสีเข้มนั้นได้อย่างพอดี ทอดยาวเป็นเส้นโค้งสองสาย สลัว ๆ ในแสงริบหรี่

ใหญ่เหลือเกิน...

น้ำเสียงที่พูดประโยคนั้นก็พอดีเช่นกัน — ไม่ใช่การเอาใจอย่างตรงไปตรงมา หรือการแลกเปลี่ยนอย่างแข็งทื่อ

แต่เป็นการบอกเป็นนัยอย่างมีชั้นเชิง เหมือนข้อตกลงที่เข้าใจกันเองระหว่างผู้ใหญ่

นางรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร และรู้ว่าลู่หย่วนจะเข้าใจ

กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกล้วยไม้ลอยมาเตะจมูก

หอมมาก

รอยยิ้มของลู่หย่วนยิ่งลึกขึ้น

ชิวหยวนฉลาดจริง ๆ

นางรู้ดีว่าไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุดในมือคืออะไร และรู้ว่าเมื่อไหร่ควรจะทิ้งไพ่ชุดนั้นลง

นางสังคมชั้นสูงแห่งเซี่ยงไฮ้ที่ครั้งหนึ่งสูงเกินเอื้อม มั่งคั่งหลายร้อยล้าน เข้าสังคมชั้นสูงอยู่เป็นประจำ แม้แต่จะมองยามรักษาความปลอดภัยเพียงนิดก็ไม่ยอม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป